“Kalbimin hissettiğini göstermeksizin,bana gereken,söylemekten çok düşünmek.
Çok kederli olduğumda gülüyor gibi yapıyorum,bana sıklıkla gereken,söylemekten çok düşünmek.
Istırabını fark ettirmeden gizlemek için öksürüyor,iç çekiyorum.
Mahrem bir işkence,
söylemekten çok düşünmek.
Şarlatanlıktan nasıl vazgeçebilirim ki,hele de insanlar aslında yapılamayacağını herkesin bildiği şeyleri yapmamı isterken…
Benim istediğim her şeyi yapabileceğime inandıkları için Korkuluk’u,Aslan’ı ve Teneke Adam’ı mutlu etmek kolaydı. Ama Dorothy’yi Kansas’a göndermek için hayal gücünden fazlası gerekecek ve nasıl yapılacağını bilmediğime eminim.
Evlerimiz ne kadar kasvetli ve gri oIursa olsun, biz etten kemikten yapilmis insanlar çok güzel de olsa başka bir ülkede yaşamaktansa kendi topraklarimizda oImayi tercih ederiz.İnsanın evi gibisi yoktur.
ne kadar kötü de olsa insanın dönüp dolaşıp varacağı yer evidir,kendi topraklarıdır diyor Dorothy..