Derya Demir Bulut
@derikod
yazar, okur, düşünür ve umut eder
Reklam
“İçine düştüğüm bu topyekûn unutuluşu tadıyorum: İki kent arasındayım, biri beni bilmiyor, öteki de artık tanımıyor. Beni kim hatırlar?”
“Bir anda, insanın her zaman kaybettiğini idrak ettim. Kazanacaklarına inananlar yalnız alçaklardır.
“Özgürüm: Hiçbir yaşama nedenim kalmadı artık, denediğim bütün nedenler beni bıraktı, yenilerini de tasarlayamıyorum.”
Sonbahar… Şiirsel bir mevsim. Eylül gelirken herkesin yaklaştığından dem vurduğu bir umut kırıntısı.. Belki, belki bir şeyler değişebilir diye. Bugün sonbaharı hissettim. Yaprağın hikayesini kendisinden dinlediğimi varsaydım. Ona baktım ve gördüm. Sonbahar… Pekâlâ, benim içinde bir anlamı var.
Reklam