farabi: türk filozof, islam alimi, tıpçı, matematikçi, astronom, bestekar, müzik kuramcısı, kadı, ilk ansiklopedici…
ebu nasır mehmet bin tarhan bin uzlu el farabi et türkî.
farabi türk olup, mantık alanında aristo'dan sonra "ikinci üstad" olarak dünyanın en büyük alim ve filozoflarından kabul edilir.
diğer pek çok büyük alim yalnızca bir veya birkaç ilimde bilgili iken, onların aksine farabi yukarıda saydığım oldukça fazla sayıdaki ilim dalında büyük alim seviyesinde kabul edilir. felsefe alanında da yunan felsefesini yendiği söylenmektedir.
ayrıca farabi'nin sesin ahengini matematik hesaplarla ölçtüğü, geliştirdiği müzik teknikleri sayesinde ud çalarak insanları önce güldürdüğü, sonra ağlattığı, sonra da uyutarak sessizce kalkıp gittiği de rivayet edilir.
* * *
farabi 870 yılında türkistan'ın farab şehrindeki vesiç kasabasında doğmuştur. babası o dönem kale komutanıdır. gençliğinde çok iyi bir eğitim alıp kadılık yapmış, sonradan ilim öğrenmek amacıyla görevini bırakıp hayatı boyunca yolculuklar etmiştir.
birçok önemli ilim merkezini gezdikten sonra 40 yaşında bağdat'a gitmiş ve eserlerinin çoğunu 20 yıl yaşadığı bağdat'ta yazmıştır.
farabi'nin görüşlerini anlamak için bağdat'ta eğitim aldığı hocalarını zikretmekte fayda vardır.
ibnü serrac: dönemin en büyük alimlerinden olup, farabi'ye arapça ve mantık eğitimi vermiştir.
ebu bişr mitta bin yunus: hıristiyan mütercim ve şerhçi. mantık eğitimi vermiştir.
yuhanna bin haylan: kendisine mantık ve felsefe dersleri vermiş, aristo'nun burhan kitabını okutmuştur.
bu derslerden sonra farabi mantık alanında hocalarını geçecek seviyeye ulaşmıştır.
942 yılında bağdat'ta dini ve siyasi karışıklıklar olduğu için buradan ayrılıp mısır, halep ve şam'a göç etmiştir. 950 yılında 80 yaşında iken şam'da vefat etmiştir.
genel
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
2015'te vefat eden değerli siyasetçi kamran inan'ın klasik bir kitabı daha.
son yıllarında yaşlı haliyle hep gençlere yeni bir şeyler öğretmeye çalıştı.
röportajlarında gençlere önemli mesajlar verdi ve kitaplarına da bunu yansıttı.
"devlet idaresi" kitabını 2002'de yazmış.
yakın siyasi tarihimizin fotoğrafını çekerken birtakım uyarılarda bulunuyor.
inan'ın "hayır diyebilen türkiye" daha iyiydi ama ilgilisi bunu da okuyabilir.
kitabını son sayfasında güzel bir cümle ile özetlemiş:
"mezarlıklar vazgeçilmez insanlarla doludur."
eski diplomat kamran inan tarafından yazılmış ince, okunaklı ve her türk insanının okuması gereken bir kitaptır.
ilk çıktığı zamanlarda okuduğumda bazı hislerime tercüman olmuştu.
"türkiye'de işçi verimliliği %78, avrupa'da %92'dir. japonya'da ise %96'dır. ve japonlar bunu %98'e çıkarabilmek için yoğun akademik araştırmalar yapmaktadırlar."
"türk diplomasi lugatında, maalesef "hayır" kelimesi yoktur. insanımız dış ilişkilerde türkiye'nin gür sesini duymaya hasret kaldı.
"hayır diyebilen türkiye" içlerindeki isyanı dışa vuramayan insanlarımızın hislerinin tercümanı. "hayır diyebilmek gücü türk milletinde mevcuttur,
diyen yazar uzun yıllar türk diplomasisnde ve siyasetinde aktif olarak yer almış bir kişi sıfatıyla tespitlerde bulunuyor."
kitabına iktidar sahiplerine ölümü hatırlatmak için nisa/78 ayeti ile başlamış. sonlara doğru göze çarpan akp ve tayyip muhalifliği de dikkat çekiyor. bu anlamda kendisinde halen devam etmekte olan genel muhaliflik eğilimi şimdilerde ak parti seçmenlerine de yönelmiş durumda sanırım. yazarın cemaatin organize ettiği ergenekondan (bence haksız yere) bir süre hapis yattığını da ekleyeyim.
gazetecilerin yazdığı kitapları her zaman sevmişimdir. ekseriyetle kısa bölümler halinde yazarlar. bu yüzden her zaman oldukça okunabilir kitaplar çıkarmışlardır. başı belli sonu belli, arada bir yer açıp okuyabileceğin türden. bununla birlikte akıcı bir üslup. ve mizahı da yerli yerinde kullanmasını iyi biliyorlar.
ayrıca gazeteciler ülkedeki halkı ve yöneticileri, sözde sosyolog geçinen bazı cahil proflardan daha iyi tanıyorlar.
bu kitapta da yazarın devlet bürokrasisini hoş bir dille anlatışına şahit oluyoruz.
kitapta yazarın başbakanlık koridorlarındaki ve başbakanlarla yaptığı bazı seyahatlerdeki ilginç ve öğretici maceraları yer alıyor.
danimarka'da halkın gece vakitleri perdeleri kapatmadan evde üryan dolaştıklarını da kitaptan öğrenmiş bulunuyoruz.
ecevit ve tayyip erdoğan'ın başbakan olduğu dönemler ise ağırlıkta. akpye inceden salvolar göndermiş ama önceki partilere neredeyse hiç dokundurmamış. tabi bu kısımlar çok fazla değil.
genel olarak devlet bürokrasisinin insani yüzünü tanımak açısından okunması gereken oldukça keyifli ve hoş bir kitap.
necip hablemitoğlu'nun 1999 yılında yazdığı kitabı.
elimdeki 18. baskıyı pozitif yayınları 2016'da çıkardı.
yakın siyasi tarih kitaplarını okumayı çok severim.
hele cemaat meselesi gibi gündemle ilgili bir konu ise günümüzdeki olayların kökenine doğru ufuk açıcı bir yolculuğa çıkabilirsiniz.
kitaba geçmeden önce yazar hakkında biraz bilgi vermekte fayda var.
necip hablemitoğlu o dönemde ankara üniversitesinde tarih branşında eğitim veriyordu.
kendisi hakkında şurada bir haber ve video mevcut: sozcu.com.tr/2016/gundem/nec...
yazarın alman vakıfları ve bergama olayları ile de gündeme geldiğini hatırlatayım.
bu konuda başka kitapları da mevcut.
yazar bu kitabı 1999'da yazmasına rağmen kitap 2002'de evinin önünde
silahlı saldırıcı sonucu öldürülmesinden sonra basılmış.
kitabında belirttiğine göre yazar son dönemlerinde bazı ekipler tarafından takip ediliyordu.
telefon dinleme, sahte deliller üretip mahkemeye çıkarma, tazminatlarla ve davalarla maddi olarak
kayba uğratma ve yıldırma, bazı kitap çalışmalarının arabasından çalınması, isimsiz mektuplarla,
posta kutusuna bırakılan tehdit mesajlarıyla ve daha başka yollarla çok yönlü bir saldırı altında idi.
genel görüşe göre yazarın gülen cemaatine bağlı ekipler tarafından öldürüldüğü düşünülüyor.
zaten kitabı bitirdikten sonra ben de bu kanaate vardım.
şimdi gelelim kitabın içeriğine.
daha önce burada siyon liderlerinin protokollerini yazmıştım.
o kitabın her sayfasında siyoncu o lanet topluluğa küfrediyorsunuz.
