Cemal Süreya, eşi Zuhal’e; “ her şeyimi sana borçluyum. Sana rastladığım sıralar yıkıntılıydım. Sen onardın beni, tuttun elimden kaldırdın. Bende ekmek gibi öptüm alnıma koydum seni, kutsadım.” Der. İşte kimisi böyle vefaya karşı vefakârdır kimisi de düze çıktı mı ardına bakmaz.