Bu aralar o kadar çok insanın gerçek yüzünü gördüm ki Bukowski’nin şu sözü aklıma geldi; “Aslında insanların gerçek yüzleri her zaman ortadadır.
Sadece bakmakta ve anlamakta geç kalırsın.
Bu kadar…”
Geldiğim yaşa kadar hep bildiğimi okudum; hiç bir zaman yanlış adımlar atmadım. Özgür ruhumu kafeslemedim gerektiği yerde yalnızlığı seçtim. Huzuru kitaplarda, şiirlerde buldum; küçük detaylar, sıradan bir yaşantı..
“Dünya seninle aydınlık ve güzeldi.
Şimdi bin güneş doğsa götürmez karanlığımı.”
“Edebiyat, hayatı anlamanın tek yoludur.”
