İki yıl önce yazmışım en son.. Sosyal medyada istikrar sağlayabildiğim vaki değildir zaten. Ama insan içini kemiren şeyleri bağırmadığında (ki sükuttan daha kuvvetli bir bağırma varsa o da kelimelerdir) içi çürümeye başlıyor. Kısacası küfümü pasımı silmeye geldim..sonra yine gider yine gelirim..zaten mayamız gitmelerden değil mi?
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
mukaddime ;)
Henüz inceleyip anlayabilme fırsatım olmadı ama güzel bir uygulamasın :) içinde kitaplar kelimeler olan şey doğası gereği güzeldir zaten. Ama seni de tüketecekler,tüketeceğiz el birliğiyle....O gün gelene kadar sadra şifa kelimeler biriktirmeye bakarız o halde.Zaten insan bitmek bilmez bir şifa arayışı içinde değil mi? Bulana, buldurana 'aşk' olsun.Bu satırlar da (içimdeki) geceye bir not buraya bir mukaddime olsun...