Yaratıcı YazarlıkDuygu ve Düşünce
Yaratıcı Yazarlık dersindeki hocamız derste işleyince gidip almak istedim. Kitabı yazmak üstüne düşünmeden incelediğinizde değişik fikirlerin birleşmesi gibi gözükebilir, bence pek çok okuyucu yorumlardan gördüğüm kadarıyla bu sebepten ötürü kitapla anlaşamamışlar. Aslında Tim Burton’un yaptığı eşyaya yüklediği karakterle bilinçüstü bir yazarlık. Yazma egzersizi için güzel bir tetikleyici, Tim Burton filmlerini izledikten sonra onun zihnine daha da iyi sızabilmek için güzel bir çerezlik kitap. Yarım saat içerisinde hızlıca bitirebileceğiniz bir kitap olsa da kitabı tekrar tekrar okumak gerecektir diye düşünüyorum.
10/10
2026 193. kitabı
12 yaşındaki bir çocuğun derste sunmak üzere su ile ilgili bir sunum hazırlaması gerekir. Ne yapacağını bilemez halde dolanırken önce televizyonda suyla ilgili bir çalışmasından ötürü Nobel Ödülü alan bir profesör ile ilgili haberi görür. Sonra da nehir kenarında yürümeye çıkarak su üzerine düşünürken bir üniversite öğrencisi ve onun danışman hocası ile karşılaşır. Onlardan öğrendiği bilgilere yenilerini eklemek için üniversite kampüsüne gider ve orada çeşitli alanlarda uzman hocalarla görüşür ve ders dinler. Biz de ona yolculuğunda eşlik ederek kimya, biyoloji, tarih, ilahiyat, felsefe vb. bilimlerin suya yaklaşımıyla ilgili bilgiler ediniyoruz.
Kitap çok güzel ve sade bir anlatımla, bir çocuğun ağzından yazılmış. Her konunun başında güzel karikatürler var. Hem küçükler hem de büyükler için keyifle okunacak bir kitap olmuş.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Bu kitap güzeldi. Kitabın içinde İhlas suresi anlatılıyordu. 5-A sınıfının din öğretmeni ihlas suresinin hem arapçasını hemde Türkçesini öğrencilerine göstererek anlatıyordu. Bu sırada öğrenciler ise tartışarak sureyi dahada kolay ve pekiştirmesini sağlıyordu. Konuyu 3-4 derste bitirmeyi başarmış. Dili anlaşılır yazılmış. İhlas suresinin içinde neler anlatılıyor diye kitap arayanlar için öneririm.
Yapay zekâ dünya'yı ele geçirse ne olur?1000Kitap
Öncelikle selamlarrrrrr!
Vahşet uyarısı!!!
Kitabın kısaca konusu ;
Gelecekte hızla gelişen yapay zeka sistemi insanlığa başkaldırır ve dünya genelinde devasa bir yıkıma yol açar. Bu küresel felaketin ardından insanlığı korumak amacıyla tüm dünyada internet kullanımı tamamen yasaklanır. İnternete erişim, yalnızca yapay zekayı kontrol altına almak ve ehlileştirmek amacıyla kurulan belirli üniversitelerin özel bölümlerinde serbest bırakılır. Bu seçkin kurumlardan biri de giriş şartları son derece ağır olan Simora Üniversitesi'dir.
Yapay zekanın ilk büyük saldırısında annesini kaybeden ve babasından ayrı düşen Peri Menger, intikam ve hayatta kalma arzusuyla üç yıl boyunca durmaksızın çalışır. Simora Üniversitesi Yapay Zekâ bölümü sınavlarında birinci olarak okula girmeyi başarır.
Peri, bu üniversitenin yapay zeka bölümü için gerekli olan sözleşmeyi imzalar. Sözleşmede, ölüme kadar olabilecek her şeyin sorumluluğu öğrencilere bırakıldığı yazılır.
Sonrasında bir 70'ler partisi düzenlenir. Ardından bir gece yarısı dersi konulur. Bu derste herkes bilincini yitirir. Bilinçleri yerine geldiğinde ise kapının olmadığını farkederler. Sonrasında bir göz ve "X" beliririr. Ve bir ses duyulur. "Korindon'a hoş geldiniz."
Korindon insanlığa karşı ayaklanma başlatan en zeki yapay zeka modelidir. Korindon'dan çıkmak isteyenlerin kafası patlar. Kalan 120 öğrenci, hayatta kalmak adına yapay zekâ ile ölümcül oyunlar oynayacaktır
Öncelikle Squid Game'i özlediğim için başladım ve beklentimin üzerindeydi hatta taştı bile. Ceren'in dili ne basit ne ağır çok yerinde zaten. İlk olarak karakterlerden bahsedicem. Yekta kadar uyuz olduğum bir karakter görmedim ben ya! Bu kadar sinir bozucu bir canlı olamaz. Hani bağıra bağıra söve söve okudum ya. Ayrıca Peri kadar da salak bir insan
Bu kitabı bitirdim ve ilk düşündüğüm şey şu oldu: "Şermin Yaşar gerçekten insanın kalbine dokunmayı biliyor."
Altı Harfli Bir Tatlı öyle hızlı akan, sürekli olayların yaşandığı bir kitap değil. Daha çok birinin karşısına oturup geçmişini dinliyormuşsun gibi. Sayfaları çevirdikçe bazen gülümsedim, bazen de durup düşündüm.
En sevdiğim tarafı da buydu aslında; karakterler o kadar gerçek geldi ki sanki bir yerlerden tanıyormuşum gibi hissettim. Kitap boyunca aileyi, geçmişi, özlemi ve insanın kökleriyle olan bağını hissettim.
Bazı kitaplar bittiğinde sadece kapağını kapatırsın. Bazıları ise bitse de aklında kalır. Bu kitap benim için ikinci gruptaydı.
Bu arada Şermin Yaşar okuyanlar burada mı? En sevdiğiniz kitabı hangisi oldu? Ben yeni önerilere açığım.
İnsanın içi dışı bir mi ki evler öyle olsun.
Olmadı.Olmamasına şaşırmadım da üzülmedim de.Ama uyandım. Beni,benimle aynı sınavlardan geçmemiş hiç kimsenin asla anlayamayacağına uyandım.
Dağ ardında olsunda taş altında olmasın.
Herkesin derdi ötekine masal gelir.
Kimsesizin halinden kimsesiz anlar.
Kimsesizlik başka yalnızlık başka.
Olan biten her şey bizi bugüne hazırlamak içindi,talihsizlikler de öyle.
Herkes dertte değil,herkes derste. Herkes derdiyle dersini alıyor. Ders alinacak sınav geçilecek. Teneffüs ancak o zaman.
Kendi kurgularımda kaybolmak
Kitap üzerine uzun uzun yazmayacağım ama kitabın bana düşündürdükleri üzerine kısaca bir şeyler söylemek istiyorum. Öncelikle çok ama çok uzun zaman önce Umag kültürde Mehmet Eroğlu'nun da ders verdiği bir yazarlık atölyesine katılmıştım. Orada Eroğlu bize bir kitap listesi vermiş ve kursun sonunda Tatar Çölü'nü okumamızı istemişti. Son derste ise Tatar Çölü'nü ele alan bir konuşma yapmıştı. Bu konuşma, hayatım boyunca dinlediğim konuşmalar içinde ki işim gereği belki yüzlerce dinlemişimdir, beni şimdiye değin en çok etkileyenlerden biridir. Çok uzatmadan söyleyeyim; yarına ötelediğimiz tüm beklentilerimizin aslında bizi ölgünleştiren bir varoluşu nasıl ürettiğini ve en zoru bu trajik varoluşun her tercihi kuşatan özsel bir yanı olduğunu anlamıştım. Bu kitapta tam da Tatar Çölü gibi yaşamın o özsel yanına dair bize, elbette bence çok açık bir şeyi söylüyor. Kim olduğumuza dair imgemiz aslında hiç de kim olduğumuza karşılık gelmez; bu anlamda kendi geçmişimizi işimize geldiği gibi değiştirir ve sonuçta onu anlayıp kendimizi anladığımız şeyler üzerinden meşrulaştıracağımız bir bağlamda yeniden inşa ederiz. Bu çoğunlukla ahlaken kendimizi kurduğumuz bir hayal dünyasıdır. Bazı bazı bu dünyayı sarsan karşılaşmalar yaşar ve kim olduğumuza dair ne denli yanıldığımız konusunda şaşkınlığa düşeriz. Oysa çoğunlukla bu anlar da unutulmaya yazgılıdır; zira hiç kimse kendi bütünlüğünü parçalayacak ve onu bildiği yolun dışına itecek bir yolu, yol olarak görmez.