derûnden
@derundenn
Gelin gülle başlayalım atalara uyarak
Baharı koklayarak girelim kelimeler ülkesine...
250 okur puanı
Mayıs 2021 tarihinde katıldı
Ben dili ile sen dili arasındaki en önemli fark şudur: Ben dili, konuşan kişinin kendi iç dünyasındaki duyguları ifade eder ve bu duyguların ötesinde herhangi bir suçlama ve yargılamaya gitmez. Sen dilindeyse suçlama ve yargılama ağırlık taşır.
Kızgınlık içinde davranan insanlar, genellikle, ne hissettiklerini söylemeden, karşıdakini suçlamaya yönelirler. Karşıdaki suçlandığını hissedince savunucu bir tutum içine girer ve sizi dinlememeye başlar. Aklı, süze nasıl karşı koyacağıyla meşgul olmaya başlar. …
Karşıdakine “suçlanma!” izlenimi oluşturmamak için ben dili kullanılır. Ben dili, kişinin kendini rahatsız eden davranışın tanımını yapan ve bu davranışın kendinde nasıl bir duygu uyandırdığını ifade eden söyleyiş biçimine verilen addır.
Yeni bir yüzme stili, yeni bir konuşma biçimi, yeni bir fikir düzeni ilk başlarda bana hep “tuhaf” ve “yapmacık” gelmiştir. Bu “tuhaflık” duygusuna kendimi kaptırdığım zaman “yeni”yi deneyemedim. Yeniyi deneyemediğim zaman da yaşamıma yeni bir boyut, bir canlılık getiremedim; ancak “eski”yi sürdürebildim. 
Oysa olumsuz duygular da, olumlu duygular gibi, yaşamın ayrılmaz bir parçasıdır. Yaşamlarının gerçek bir parçasını birbirinden saklayan, birbirleriyle bu yanlarını paylaşmayan iki insan yakın bir ilişki kuramaz. Bu nedenle, olumsuz duyguları yapıcı bir tartışma içinde paylaşabilmek, yakın ilişkinin doğması için gereklidir. 
Değişmeye izin vermeyenler, bir kişiyle daha önce kurdukları ilişkinin hep öyle kalmasını isterler. Oysa yaşam akıp gitmekte, bu akış içinde kişiler yeni yaşantılara sahip olmakta ve değişmektedirler. Değişmek kişilerin olaylara ve kendilerine yeni açılardan bakabilmeleri demektir. İnsanın değişen, gelişen yönünü kabul etmemek, onun en önemli bir niteliğini görmezlikten gelmek demektir.