hayat belki
bir kadının her gün filesiyle geçtiği uzun bir caddedir
hayat belki
bir adamın kendini dala astığı bir iptir
hayat belki
okuldan dönen bir çocuktur
hayat belki
iki sevişme arası yakılan bir sigaradır
ya da
yoldan geçen birine
şapkasını kaldırarak anlamsız bir gülümseyişle
“günaydın” diyen adamın
şaşkınca karşıya geçişidir.
sıfır gibi olunabilirdi
toplama, çıkarma ve çarpmada
sonucu hiç değiştirmeyen
onun öfkesinin kozasında senin gözlerin
eski bir ayakkabının solgun tokası sayılabilirdi
su gibi kurumak mümkün olabilirdi kendi çukurumda