Blu sea
@derya3645
"Hiç bir şeyin anlamı yok"...
Kaç sabahtır geceye uyanıyorum Ne oldu güneşe aynalarda yokum Dumanı tüten çay bardaklarına dokunuyorum Elimi ısıtmıyor Ağlayınca fark ettim artık gözyaşlarım yanaklarıma değmiyor Keşke bir kez daha öpebilseydim seni Sımsıkı sarılıp saçlarını koklayıp öyle gitseydim Ölmüşüm ben bebeğim ölmüş Herkesin korktuğu gün bana bugünmüş.
youtu.be/9rUH3L-5yHs
Reklam
Benim küçük gecemde
Rüzgar ağaçların yaprağına son kez süre tanıyor
Benim küçük gecemde viran olmanın korkusu var
Kulak ver
Karanlığın esintisini duyuyor musun?
Ben garipçe şu talihime bakıyorum, ümitsizliğe alıştım
Kulak ver
Karanlığın esintisini duyuyor musun?
Gecede, şu an bir şey geçiyor
Ay kızıl ve karmaşık
Ve her an düşme korkusu yaşanan bu damda
Bulutlar yaslı kalabalıklar gibi
Sanki yağmurun yağacağı anı bekliyor
Bir tek an
Ondan sonra hiç
Bu pencerenin arkasında gece titriyor
Ve yeryüzü
Geri kalıyor dönüşünden
Bu pencerenin arkasında bir bilinmeyen
Beni ve seni bekliyor
Ey baştan ayağa yeşil olan sen
Ellerini, yakıcı hatıralar gibi benim aşık ellerime bırak
Ve dudaklarını, sıcak bir his gibi senden benim aşık
dudaklarımın okşayışlarına teslim et
(...) Aşk her defasında, kendi cahiline kendini yeniden ezberleten en kadim alfabedir...
Ama ezberlemek, bir süre sonra ezberlenenden vazgeçmeyi de kaçınılmaz kılar. Çünkü insan bilgide değil, cehalette mutludur. O yüzden, kimsenin sizi ezberleyecek kadar çok okumasına izin vermeyin, kekeleyerek hecelesin kafi...