‘Hayatım boyunca kimseden bir beklentim olmadı. Kendim için yaptığım şeylerde ise kimsenin onayına ihtiyaç duymadım. Diğer insanlar gibi yaslanacağım bir dal aramadım kendime; çünkü ben kendime güvendim ve kendime yaslandım daima. Hayatlarımız birer tren yolculuğu gibi ve bizler her durakta birer izler bırakıp yolumuza devam ediyoruz. Her durakta bir sonraki durağın olmadığına kendimizi inandırıyoruz fakat görünmeyen bizleri var eden güç, bizleri olmamız gereken yere gidebilmemiz için yolları hazırlıyor. O yüzden hayatlarımızı yalnızca kendimize ne iyi geliyorsa ona göre yaşamalıyız çünkü yolculuk sonunda olmamız gereken yere varacağız.’