İncir kuşları bir solukta bitirdigim,okumakta psikolojik olarak çok zorlandığım kitaplardan biri oldu benim için.Kitap yakin zamanda yaşanmış gerceklere dayanan bir olayı anlatiyor.İnsanligin alnındaki kara bir leke olan gerçeklere...1992'de yasanan Hıristiyan Sırpların Müslüman Boşnaklara yaptıkları Srebnitsa(Boşnak) Katliam'ını anlatıyor.Oncelikle sunu söylemeliyim ki kitap okurken genellikle kahramanin yerine kendimi koyarak onunla güler,onunla uzulurum.Ama emin olun bu kitap icin ayni şeyleri söyleyemeyeceğim. Empati yapmaya korktugum olayların olması ne aci ne kadar zor korkunc...Bu katliami yapanlara insan sıfatıni hakediyor mu?Bu kadar zulum,bu kadar işkence dayanılacak gibi değil.Okurken ciddi anlamda çok zorlandim.Cani,vicdansiz, korkunc,edepsiz insanlar...Daha az bile söylediklerim yaşananlarin yaninda. Hele ki bu insanlık dışı olaylara göz yuman diğerlerine ne demeli?Sessiz kalarak bu vahseti desteklemeleri Avrupa'nin ortasinda!..Zaten bol bol onların yerine de utandım kitapta.Velhasili kelam okurken psikolojik olarak coktugum ama okunmasını şiddetle tavsiye ettiğim kitaplardan biri olmuştur İncir Kuşları.İncelememi bitirirken Bosnaklarin deyimiyle de" Allah'a emanet..." demek istiyorum.