Derya Erken
@deryaerken
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Feyyaz Yiğit’i Ölümlü Dünya filminde hayranlıkla izlediğimiz, Gibi dizisinde zekâsına şaştığımız bir isim olarak zaten çok seviyordum. Hem oyuncu, hem yazar, hem de senarist olarak kendine özgü bir dili var. Bu da onun okuduğum ilk kitabı oldu (yine Hakan Karahan tavsiyesiyle ).
Kitaptaki karakter bana sürekli Gibi’deki Yılmaz’ı hatırlattı; sanki onun sesini duyar gibi okudum. Ama buradaki “aptal”, bildiğimiz anlamda biri değil. Daha çok fazla hisseden, fazla düşünen, çevresindeki her şeyi derinleştiren birinin kendine verdiği bir isim gibi…
Okurken çok güldüğüm yerler oldu ama daha çok düşündüm. Altını çizdiğim, dönüp tekrar okuduğum o kadar çok cümle var ki… Birkaçını buraya bırakıyorum:
“Toplum için en tehlikeli şey, bir yerlerde onların adına düşünülmesidir.” (s.134)
“İnsan, sevdiğinin sevgisi kadar bencil olabiliyor.” (s.120)
“Aynı yüzyılda, aynı yerde olup birbirini sevebilecek iki insanın birbirini sevmemesi aptallıktır…” (s.108)
“Saf sevgimizin tek ispatıdır yalnızlık… yani aptallık.” (s.66)
“Bir insan çok kötü olursa… iyi olma ihtimali yüzünden ona düzgün davranılır. Ama gerçekten iyiysen… birleşip seni harcarlar.” (s.29)
Kısacası hem güldüren hem de içten içe rahatsız edip düşündüren bir kitaptı.
Kesinlikle tavsiye ederim. Ben de diğer kitaplarını almak için sabırsızlanıyorum
Toplum için en tehlikeli şey bir yerlerde onların adına düşünülmesidir.
