Yazar:
Feyyaz Yiğit
Tahmini Okuma Süresi:
5 sa. 26 dk.
Sayfa Sayısı:
192
Basım Tarihi:
2013
Yayınevi:
Okuyan Us Yayınları
ISBN:
9786055134136
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Karton kapak
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Gibi Bir Şeydi Yaşadığımız.
Buradaki “ 
Aptal ”, gerçekten düşünmeyen, saf, farkında olmayan biri değil. Aksine her şeyi görmüş, anlamış, çözmüş ama buna rağmen oyunun içinde yer almayı reddetmiş kişi. Bu metinde aptallık bir eksiklik değil; bir fazlalık. Fazla görmekten, fazla hissetmekten, fazla düşünmekten doğan bir yalnızlık hâli. Akılsızlıkla hiç ilgisi yok. İtiraz etmeyen ama boyun da eğmeyen bir duruş bu. Kendini akıllıların, haklıların, her şeyi bildiğini sananların safından bilinçli olarak çekip almak. Bu yüzden aptallık burada bir küçülme değil, bir seçim. Dünyanın hesap yapan, kazanan, gerekçelendiren tarafında durmaktansa yalnız kalmayı göze almak. Ve belki de tam bu yüzden, bu metin tüm aptallara gelsin.
Bu kitapta yapılan şey süslemek değil; rahatsızlığı teşhir etmek. Metin boyunca asıl mesele şu: Bir şeyin “ne olduğu” ile “nasıl kullanıldığı” arasındaki uyumsuzluk. Hayat çalışıyor ama doğru çalışmıyor. Herkes herkesin ne yaptığını biliyor ama ne hissettiğini bilmiyor.
Bu metin ne mizah metni, ne deneme, ne hikâye. Feyyaz Yiğit ’in üslubu “ciddiyetle saçmalamak” değil; saçmalığı ciddiyetle kayda geçirmek. Gülmek ikincil etki. Asıl hedef okuru şu hissin içine sokmak: Bir şeyler yanlış ama adını koyamıyorum.
Üslup bilinçli olarak dolambaçlı. Cümleler sürekli kendini düzeltiyor, geri alıyor, çelişiyor. “Kısa mıydı? Hayır değildi. Ama kısa gibi.” Bu bir dil hatası değil; zihinsel hâlin birebir yansıması. Karakter düşünüyor ama çözmek için değil, çözemediğini göstermek için düşünüyor. Feyyaz Yiğit’in alametifarikası tam olarak bu: Sonuca varmayan düşünce.
Metinde hissedilen şey aslında sessiz bir öfke. İnsanların da tıpkı eşyalar gibi “uygun” olmaya zorlanmasına karşı bir iç hesaplaşma. Kimseyle tartışmaya değmez; çünkü herkes zaten yanlış yerde duruyordur. Metin, yerini bulamayan
Aptal ”, gerçekten düşünmeyen, saf, farkında olmayan biri değil. Aksine her şeyi görmüş, anlamış, çözmüş ama buna rağmen oyunun içinde yer almayı reddetmiş kişi. Bu metinde aptallık bir eksiklik değil; bir fazlalık. Fazla görmekten, fazla hissetmekten, fazla düşünmekten doğan bir yalnızlık hâli. Akılsızlıkla hiç ilgisi yok. İtiraz etmeyen ama boyun da eğmeyen bir duruş bu. Kendini akıllıların, haklıların, her şeyi bildiğini sananların safından bilinçli olarak çekip almak. Bu yüzden aptallık burada bir küçülme değil, bir seçim. Dünyanın hesap yapan, kazanan, gerekçelendiren tarafında durmaktansa yalnız kalmayı göze almak. Ve belki de tam bu yüzden, bu metin tüm aptallara gelsin.
Bu kitapta yapılan şey süslemek değil; rahatsızlığı teşhir etmek. Metin boyunca asıl mesele şu: Bir şeyin “ne olduğu” ile “nasıl kullanıldığı” arasındaki uyumsuzluk. Hayat çalışıyor ama doğru çalışmıyor. Herkes herkesin ne yaptığını biliyor ama ne hissettiğini bilmiyor.
Bu metin ne mizah metni, ne deneme, ne hikâye. Feyyaz Yiğit ’in üslubu “ciddiyetle saçmalamak” değil; saçmalığı ciddiyetle kayda geçirmek. Gülmek ikincil etki. Asıl hedef okuru şu hissin içine sokmak: Bir şeyler yanlış ama adını koyamıyorum.
Üslup bilinçli olarak dolambaçlı. Cümleler sürekli kendini düzeltiyor, geri alıyor, çelişiyor. “Kısa mıydı? Hayır değildi. Ama kısa gibi.” Bu bir dil hatası değil; zihinsel hâlin birebir yansıması. Karakter düşünüyor ama çözmek için değil, çözemediğini göstermek için düşünüyor. Feyyaz Yiğit’in alametifarikası tam olarak bu: Sonuca varmayan düşünce.
Metinde hissedilen şey aslında sessiz bir öfke. İnsanların da tıpkı eşyalar gibi “uygun” olmaya zorlanmasına karşı bir iç hesaplaşma. Kimseyle tartışmaya değmez; çünkü herkes zaten yanlış yerde duruyordur. Metin, yerini bulamayan
Feyyaz Yiğit’in sanatını çok seviyorum ve sadece sanatın bir alanında olmaması; edebiyat, sinema, resim ve müzik gibi farklı sanat dallarında başarılı eserler veriyor olması, bende ona karşı ayrı bir hayranlık uyandırıyor. Aslında onun sanat anlayışı bana oldukça felsefi geliyor. Sinema ve tv projelerini izlerken hep varoluşçu ve absürd bir edebiyat anlayışı olduğunu hissettim. Bu kitabını okumakla birlikte hayat felsefesinin bu olduğunu daha çok anladım.
Kitabını okurken en çok hissettiğim şey, hayatın aslında ne kadar anlamsız ve garip olduğuydu. Kitapta olan bitenlerden çok, o anlamsızlık hissi öne çıkıyor. Bazı yerlerde okur olarak “bu ne saçma?” diye düşündüm ama sonra fark ettim ki zaten anlatılmak istenen şey tam olarak bu saçmalık.Karakterin sürekli bir arayış içinde olması büyük bir anlam bulma çabası değil; daha çok hiçbir şeyin tam olarak anlamlı olmamasıyla yüzleşmek gibi. Bu da bana Camus’nün absürdizm konusundaki bakış açısını hatırlattı. İnsan bir anlam arıyor ama dünya buna cevap vermiyor. Kitaptaki tekrarlar ve dağınık düşünceler de bence bunu destekliyor. Sanki karakter bir yere varmaya çalışıyor ama sürekli kendi içinde dönüp duruyor. Olaylardan çok düşüncelerle ilerlemesi de aslında ortada tutunacak net bir hikayenin olmadığını sadece dağınık bir bilinç olduğunu bize gösteriyor. Okurken güldüğüm yerler oldu ama o gülüşün altında ciddi bir anlamsızlık hissi vardı. Bu da bana yine absürdizm felsefesini hatırlattı; hayat hem komik hem de açıklanamaz derecede boş ve anlamsız olabilir.
Sonuç olarak “Aptal”, benim için insanın varoluşuna dair sessiz ama etkili bir sorgulama oldu. Okuduktan sonra net cevaplar değil, daha çok sorular kaldı ve bence kitabın asıl gücü de burada. Keyifle ve farkındalıkla okuduğum bir kitap oldu.
I'm bi tuhaf now, but don't worry, just a little sıyrık
Yine bir Feyyaz Yiğit klasiği...
Şahsen ben Feyyaz Yiğit 'in mükemmel bir bakış açısına sahip olduğuna inanıyorum. Olayları izah etmesi, izah ederken hissedilen o yılgınlığa rağmen cümleleri dolaylı yoldan anlata anlata izah edişine hayranım. Bu beni güldüren nadir şeylerden biri.
Kitap, bir konuşma metninin sanki olduğu gibi aktarılması gibi oldukça akıcı ve çok doğal ilerliyor. Hatta o kadar doğal ki, verdiği tepkilerle, ancak bu kadar doğal olabilir diyorsunuz.
Gülmek için okuduğum kitapta bir dünya duyguyu yaşattı bana. Bir dünya yük var üstümde ama güzel vakit geçirdim.
Kitapta karekodlarla şarkılar eklenmiş, en sonunda da liste şeklinde paylaşılmış. Amme hizmetidir. Şimdi biraz onları dinleyeceğim ama sanırım favorim Just a Little Sıyrık olacak.
Feyyaz Yiğit 'in mükemmel bir bakış açısına sahip olduğuna inanıyorum. Olayları izah etmesi, izah ederken hissedilen o yılgınlığa rağmen cümleleri dolaylı yoldan anlata anlata izah edişine hayranım. Bu beni güldüren nadir şeylerden biri.
Kitap, bir konuşma metninin sanki olduğu gibi aktarılması gibi oldukça akıcı ve çok doğal ilerliyor. Hatta o kadar doğal ki, verdiği tepkilerle, ancak bu kadar doğal olabilir diyorsunuz.
Gülmek için okuduğum kitapta bir dünya duyguyu yaşattı bana. Bir dünya yük var üstümde ama güzel vakit geçirdim.
Kitapta karekodlarla şarkılar eklenmiş, en sonunda da liste şeklinde paylaşılmış. Amme hizmetidir. Şimdi biraz onları dinleyeceğim ama sanırım favorim Just a Little Sıyrık olacak.
Yazarın okuduğum ilk kitabı. Sade ve akıcı, kolay okunan eğlenceli bir dili var. Roman kahramanı yirmili yaşların başında eğlenceli bir karakter. Zaman zaman tebessüm ettiren, güzel bir kitap.
Hem gülerek hem hüzünlenerek keyifle okudum.
Hatta bir gibi fanı olarak bütün kitabı Feyyaz’ın sesiyle okudum diyebilirim.
Ayrıca QR kodların yenilenmesi lazım. Buradan duyurulur.
"Aptal"Edebiyat
Bu devirde kitaplara gülmek kolay değildir, beynimiz ekrana bakıp çalışmadan gülmeye alıştığı için düşünüp gülmek bize zor geliyor. Ben Feyyaz Yiğit'in çok başarılı bir sanatçı olduğunu biliyorum, ama bu kitapla beraber beni her mecrada güldürebilen sayılı insanlardan olmayı başardı, daha da büyük bir yeri oldu gözümde.
"APTAL" kitabı, Feyyaz Yiğit'in gözlemlerini ve yaşadıklarını komedi sosuyla bize aktarıyor. Bir sayfada gülüyorsunuz, ondan sonraki sayfada o alıntıyı yarım saat düşünüyorsunuz.
Ayrıca evet, Feyyaz'ın da dediği gibi, "APTAL" olmak büyük bir zeka ister.
absürt evet ama kitap olur mu emin değilim 5-6/10·192 syf.·Aptal Feyyaz Yiğit
Öncelikle şunu belirteyim Feyyaz Yiğit'in kalemini yazdığı senaryoları beğenen biriyim. Hatta Feyyaz Yiğit'in dahil olduğu film veya dizi senaryolarında, replikler de bu kitabın çok net bir şekilde etkisi olduğunu gördüm ve Feyyaz'ın kafasal olarak kitabın yazıldığı 2013 yılından bu yana hiç değişmediğini gördüm. Kitabın yazıldığı döneme gelirsek o dönem Feyyaz Yiğit aşağı yukarı şuan ki benle aynı yaştaydı. Onun için Feyyaz Yiğit'in toplumsal bir olayı, konuyu veya herhangi bir kişide ki bir özelliği eleştirdiğin de bu eleştirinin toplumsal olayların hak ettiği eleştiriler olduğunu düşündüğüm için Feyyaz Yiğit'e hak verdim. Evet Feyyaz Yiğit insanların diyemediklerini yazmış ve sonrasında bazı sözcük veya cümleleri de replik olarak dizi ve filmlerinde işlemiş ama kitap olarak olmamış evet okurken güldüğüm yerler vardı ama bu Feyyaz'ın dizi ve filmlerinin replikleri kafamda canlandığı için güldüm. Mesela kitap da Ethem var bu Ethem'in gibi dizisinde adı geçen Ethem olduğuna eminim. Toplumsal eleştiri evet, her insanın bazen düşündüğü şeylerin dışa vurumu evet, absürt komedi evet ama kitap ve roman olarak olmamış. Olaylar o kadar hızlı akıyor ki ve olaylardan ziyade ana karakterin içinde ki düşünceler daha çok hoşuma gitti. Kitap olarak 10 üzerinden 5-6 puanlık ortalama bir kitap. Demek ki absürt komedi sahne de daha iyi duruyor ama Feyyaz Yiğit'in hiç değişmediğini görmek, okumak güzeldi...Edebiyat
6/10
2022 93. kitabı
Aptal Feyyaz Yiğit
Öncelikle şunu belirteyim Feyyaz Yiğit'in kalemini yazdığı senaryoları beğenen biriyim. Hatta Feyyaz Yiğit'in dahil olduğu film veya dizi senaryolarında, replikler de bu kitabın çok net bir şekilde etkisi olduğunu gördüm ve Feyyaz'ın kafasal olarak kitabın yazıldığı 2013 yılından bu yana hiç değişmediğini gördüm. Kitabın yazıldığı döneme gelirsek o dönem Feyyaz Yiğit aşağı yukarı şuan ki benle aynı yaştaydı. Onun için Feyyaz Yiğit'in toplumsal bir olayı, konuyu veya herhangi bir kişide ki bir özelliği eleştirdiğin de bu eleştirinin toplumsal olayların hak ettiği eleştiriler olduğunu düşündüğüm için Feyyaz Yiğit'e hak verdim. Evet Feyyaz Yiğit insanların diyemediklerini yazmış ve sonrasında bazı sözcük veya cümleleri de replik olarak dizi ve filmlerinde işlemiş ama kitap olarak olmamış evet okurken güldüğüm yerler vardı ama bu Feyyaz'ın dizi ve filmlerinin replikleri kafamda canlandığı için güldüm. Mesela kitap da Ethem var bu Ethem'in gibi dizisinde adı geçen Ethem olduğuna eminim. Toplumsal eleştiri evet, her insanın bazen düşündüğü şeylerin dışa vurumu evet, absürt komedi evet ama kitap ve roman olarak olmamış. Olaylar o kadar hızlı akıyor ki ve olaylardan ziyade ana karakterin içinde ki düşünceler daha çok hoşuma gitti. Kitap olarak 10 üzerinden 5-6 puanlık ortalama bir kitap. Demek ki absürt komedi sahne de daha iyi duruyor ama Feyyaz Yiğit'in hiç değişmediğini görmek, okumak güzeldi...
Okurken gerçekten eğlendiğim bir kitaptı. Kitabın hiçbir yerinde sıkılmadım. Feyyaz Yiğit'e olan hayranlığımdan kitabı olduğu kulağıma geldi ve alıp okudum. Genel olarak içeriğinde hayat içerisinde başa gelen en absürt olayların tümünü ele almış. Kişiliğini kitaba yansıtmış olması çok hoşuma gitti. Hafiften Gibi dizisini okuyormuş gibi hissettim. Olayların akışına kendimi kaptırdım, sürükleyici bi eserdi.
Bu kitabı bana iş arkadaşım özür dilemek için almıştı. Yıllar sonra buraya baktığımda bu detayı hatırlamak istiyorum:)
Feyyaz Yiğit hayranı biri olarak bayıldımmm. Kesinlikle Feyyaz'ın farklı bir beyni olduğunu düşünüyorum. Kitabı okurken Gibi dizisindeki Yılmaz gibi nefes almadan ve o ses tonu o tonlamalar ile okudum. Serinin kalan kitaplarını da okumak isterim. Bana yeni penceler açtı, normal olaylara absürt bakma durumu sevdirdi. İyi ki okumuşum
Yanniii mukadderat
Feyyaz yiğit kitapları okumak insanı tuhaf ediyor. İzlerken de öyle. Hikayelerinde absürtlük hiç beklemediğimiz kadar var. Başlarda deneme tarzı metaforlar yaptığı kısımlar çok okunasıydı ama konu biraz sıkıcı. Saçmalıklar ama o saçmalıklara doğru bakış açısı getirme çabası bi ara cidden karaktere karşı ne hissedeceğimi şaşırdım. Anne mi haklı yoksa bizim karakter mi orası da muamma... kafa dağıtmalık tuhaf bi kitaptı
Yazar Hakkında
Feyyaz YiğitYazar · 3 kitap
Ankara Anadolu Güzel Sanatlar Lisesinin Resim Bölümünde okudu. Ardından Hacettepe Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi Grafik Bölümüne girdi. Üniversite sonrası reklam ajansında çalışmaya başladı. O dönem çalıştığı reklam ajansında yaptığı işler sayesinde Okan Bayülgen'le tanışan ve Bayülgen'in o dönemki programı olan Disko Kralı'nın içeriklerini yapan ekibe dâhil oldu, bir süre sonra programın müzik grubunda gitar çalmaya başladı. 2018 yılında Sedef İnanç ile dünya evine girmiştir.
Senarist ekibi içinde yer aldığı iki filmde rol alan Feyyaz Yiğit, 2018 yılında düzenlenen 23. Sadri Alışık Tiyatro ve Sinema Oyuncu Ödülleri'nde, Ölümlü Dünya filmindeki rolüyle Komedi Dalında En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu Ödülü'ne layık görüldü.
