“…bir çiçektir benim annem. Ne solar ne dirilir.
Onu öldüremezsin, yaşatamazsın. Dünyanın en
güzelidir ama kokmaz hiç. O sevdiği her şeyi sevgisine gebe bırakır.”
Ağlamak istemiyorum, susmak istemiyorum, orada durmak istemiyorum, ayrılmak istemiyorum ... Yaşamak istemiyorum, ölmek de istemiyorum. Yine de her şeye rağmen ne istediğini bilen tek kişi benmişim gibi hissediyorum. Ben hislerimde hep yanılırım.
Tecrübelerim şunu söylüyor ki insan kendisini eksilttikçe kendisindeki fazlalığı da görmeye başlıyor. Bir devri daim sözkonusu. Yokluğumu idrak ediyorum, var olduğumu ispatladıkça.