Yaban’daki her hayvan gibi ölümle ilgili bir içgüdüye sahipti. Ona göre bu içgüdü acıların en büyüğüydü. Bilinmeyenin gerçek özüydü bu, bilinmeyenin dehşetinin doruk noktasıydı, başına gelen en yıkıcı ve düşünülemez şeydi, hakkında hiçbir şey bilmemesine rağmen hakkındaki her şeyden korktuğu şeydi bu.