“İnsanlar, kuşaklar, uluslar, devletler yükselir, parlar, sonra yine gölgeler düşer üzerlerine, hiçliğe gömülüp giderler, ama dünyanın yüzü hep ışıl ışıldır, hep güler.
Hayat sonsuz müziğini çalıp söyler, sıralanıp kendi sonsuz dansını yapar ve biz ölümlülerin, biz tehlikeyle yüz yüze yaşayanların ve güçsüzlerin payına yine de sevinmek, avunmak, gülebilmek düşerse, kaynağı oradan gelecek bir parıltıdır, parıltıyla dolup taşacak bir gözdür, müzikle dolup taşacak bir kulaktır.”
Sayfa 85 - Yapı Kredi Yayınları