“Bir insan ki, kendini zengin görmek için iki yüz elli bin dönüm toprağa ihtiyaç duyar, bana göre insanın gönlü çok fakirdir. Bir insanın gönlü fakir olduktan sonra, yüz binlerce dönüm toprak almış, neye yarar, yine de fakirdir. Belki de bütün buna karşılık kendini bir türlü zengin duymadığı için, hayata küser…”
“Her gece bir dünya, bütün ayrıntılarıyla yaratılıyordu… Dostluklar kuruluyor, düşmanlıklar yerleşiyordu. Palavracılarıyla, korkaklarıyla, sessiz adamlarıyla alçakgönüllüleriyle, terbiyeli adamlarıyla, tam bir dünya… Her gece her sabah bu dünya bir sirk gibi dağılıyordu.”