Derya Sevim
@deryassevim
Martı Yayınları / Editör
Benimle gurur duyduğunu biliyordum. Balık tuttuktan sonra bir kere daha anlımı öpmüş ve bana aynı kelimeleri söylemişti. Beni havaalanından aldığı günden beri ilk defa ona sarıldığımda oda bana sarılmıştı. Beni sıkıca kavramıştı. Muhtaç, hem de çok muhtaç bir haldeydim. Aaron sıcak, sağlam, sevgi dolu ve mükemmeldi.
Reklam
Bana gülümsedi. Ben de ona gülümsedim ve bir şey… Bir şey hissettim. Kalbimde. Tenimde. El ve ayak parmaklarımda. Omurgam boyunca. Karıncalanma değildi. Ayağını yerden kesen bir his değildi. Tam olarak emin olamıyordum ama gülümsememin genişlemesine yetecek bir şeydi.
Bu adamın güzelliğinin dış görünüşüyle hiçbir alakası yoktu. Kollarımı biraz sıkıca ona dolarken onun da aynısını yaptığını hissettim. Bana sarıldı. Sarılmaya devam ederken bir eli kafamın arkasına gitti, diğeri biraz daha aşağılara kaydı. Sevgi. Bana bunu veriyordu ve… her damlasını içime çekiyordum.
O yüzden Aaron Hall’dan hoşlanmam şaşırılacak bir şey değildi. Ondan hoşlanıyordum. Hem de çok. Çoktan bile fazla. Eğer kendime bu konu hakkında düşünmek için izin verirsem, ona olan hislerime “hoşlanmak” bile diyemezdim.
Reklam