Derya Sevim
@deryassevim
Martı Yayınları / Editör
Tekirdağ
704 okur puanı
Haziran 2018 tarihinde katıldı
I’m back!
2023 OKUMA HEDEFİ
10/100 kitap - %10 tamamlandı
10 kitap okudu
100 kitap
3.213 sayfa
6 inceleme
0 alıntı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
10/10
2022 1. kitabı
kitapyorumu
5/5 ⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️
10/10 ⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️
“Bana ne istediğini söyle.”
“Seni,” dedim. “Seni istiyorum.”
Weston gülümsedi. “Pekâlâ, bu kolay. En başından beri bana sahiptin.”
ÇOOOOOK SEVDİM.
BAYA BAYA SEVDİM.
Vi Keeland’i tek bir cümleyle anlatacak olsam; tam kafa dağıtmalık kitapları var, derdim.
Kitabı açıyorsunuz ve kapatana kadar geçen o sürede transa giriyorsunuz resmen. Yetişkin romantik türünde sevdiğim yazarlardan biri. -Penelope Ward ile olan kitapları hariç- o yazarı gerçekten sevmiyorum. Düşününce bile ürperiyorum üzgünüm.
Rakipler yazarın en güzel kitaplarından biriydi. Konusundan kısacık bahsedeyim.
Kitabımız iki düşman ailede yetişen karakterlerimiz Sophia ve Weston’ın, ailelerine miras bırakılan otelin başına geçmeye giderken uçakta karşılaşmaları ile başlıyor. Miras, iki aileye eşit bölünmüş ama çok minik bir kısmı iki ailede de değil. Bu sebepten karakterlerimiz otele gidip en büyük teklifi yapacak ve hangisinin teklifi daha iyiyse otelde üstünlük kurma hakkı olacak.
Sophia ve Weston çocukluklarından beri aynı okulda ya da aynı ortamda sürekli karşılaşmışlar. Birbirlerinden nefret etseler de ikisi arasındaki bariz çekim kitabın ilk sayfalarından itibaren beni etkisine aldı diyebilirim. Kitabın çok bir olayı veya malzemesi yok bakıldığında. Düşmandan aşka olarak ilerleyen sade klişe bir kurgusu var. Kitabı gözümde çok güzel yapan en büyük etken seks sahnelerinin bu kadar iyi yazılması ve karakterlerin duygusal yoğunluklarının bana geçmesi. Ben konu bu derece yetişkin kitap olunca daha fazlasını aramıyorum açıkçası.
Örnek vereyim mesela Nefret Oyunu okurken beklediğim şeyleri bu kitaptan beklemiyorum demek istiyorum. Ne derece kendimi anlatabildim bilmiyorum tabii ama. Amacım kıyas yapmak değil. Neyse, ben okurken oldukça keyif aldım. Mutlaka ama
#kitapyorumu
4/5 ⭐️⭐️⭐️⭐️
8/10 ⭐️⭐️⭐️⭐️
Derinlerde, saklayamadığı bir yerde gördüklerim; bana duygularının salt nefretten ibaret olmadığını gösteriyordu. Çok daha karmaşık bir şeydi.
Kötülerin Krallığı tam bir seriye giriş kitabıydı diyerek söz almak isterim. ️
Önce konusunu anlatayım. Kadın karakterimiz Emilia bir cadı. Çok fazla büyü yapmamış çünkü o ve ailesi fark edilmeden hayatlarına devam etmek zorundalar. Bu şekilde ailesi ve ikiz kız kardeşiyle yaşamaya devam ederken Emilia çok büyük bir kayıpla sarsılıyor. İçindeki acının etkisiyle ilk defa gerçekten çok büyük bir büyü yaparak, cehennem iblislerinden biri olan Öfke’yi çağırıp kendine bağladığında, işler tamamen bambaşka bir boyuta doğru ilerliyor.
Konu ve kurguyu oldukça beğenmiş olmama rağmen, kitaba aşık olarak okumadım ya da beynimde sürekli döndürüp durduğum bir kitap değildi.
Bunun benim için en önemli sebebi kadın karakter Emilia’yı hiç sevmemiş olmam. Gerçekten kitabın 150. sayfasından sonra onu okumak -benim için- adeta bir eziyetti. Kaybettiğim bir savaş gibiydi. Çünkü arkadaşlar karakterimiz asla gelişim göstermiyor. Kitabın sonuna kadar okumaktan zevk aldığım birine dönüşmeyi de reddediyor. O yüzden favorim olabilecek bir kitabın bana hissettirdiği tüm duyguları etkileyip modumu baya düşürdü.
Fakat erkek karakterimiz Öfke, eğer bu kitaba dört puanı verdiysem tamamen onun için… Mükemmeldi. Bayıldım, aşık oldum. Karakterin içinde barındırdığı tüm gizemleri tahmin ettim. Neyi, ne sebepten yaptığı kitapta daha bariz bir şekilde verilemezdi diye düşünüyorum. Onu okumak çok keyifli olduğu için bu kitaba puanım bu kadar yüksek desem yalan söylemiş olmam. Kurgusunu da baya beğendim. Serinin devam kitaplarının daha güzel olacağını düşünüyorum. Bu yazarla asla ilk kitabından anlaşma sağlayamıyoruz o yüzden
