Dés vu
@desvu
Şu anda okuduğu kitaplar
Nisbet peri ziba ye ew wek nergiza yekta ye ew
Ya men rea xilli fe hel yuşbi bi şey'in qameta
O kadar andırır ki perileri nergisleri güzelliği bambaşka
Görenler söylesin Allah aşkına bu endam kimde var başka
Reklam
Dil bende dava zulfeké kefti kemenda ulfeké
Hel fi yedi'l-meftûni şey ew keyfe esne ' ya feta
Kapıldım bir kere zülfünün öksesine ulûfün kemendine
Eli böğründe öylece kalırmış meğer insan sevince
1889'da bir daha iyileşmemek üzere aklını yitirmiş olsa da, bu tarihten önce yazdıklarının bir delinin ürünü olduğunu varsayacak bir neden yoktur: Evet o bir dahi ve geleneklere aykırı bir düşünürdü ama bir deli değildi. Bütün bunların ardından, Nietzsche'nin de canı gönülden kabul edebileceği gibi, delilik ve dahilik arasındaki çizginin gerçekten de çok ince olduğu söylenebilir.
Nietzsche'yi okurken "gerçek Nietzsche"yi, yani Nietzsche gerçekten ne düşündü sorusunun cevabını bulmak zordur. Ama biri size, sizin gerçekten ne düşündüğünüzü sorsa, ne kadar samimi yanıt verebilirdiniz? Hepimizin-bazıları diğerlerinden daha kesin- çok çeşitli düşünceleri vardır ve daha fazla ögrendikçe tutum ve inançlarımızı değiştiririz. Kendinden önceki ve sonraki birçok filozof gibi Nietzsche de bu bakımdan bir istisna degildir. Bazıları "otorite" olanların görüşlerinin değişmeyeceği kanısındadır ancak gerçek bir düşünürün, görüşlerin değişebileceğini kabul edecek kadar açık fikirli olması gerektiği söylenebilir. Nietzsche'yi okudukça onun yeni bir bakış açısı, düzeltiler ve daha iyi savlarla bazı kilit konulara geri döndüğünü göreceksiniz. Onun görüşleri de zaman içinde degişir, dolayısıyla yazıları bir süreç, bir şeyler üzerine düşünme olarak görülmelidir.
İyi şiir gibi, aforizma da aydınlatıcı ve hayat degiştirici olabilir. Nietzsche Ecce Homo adlı kitabında, okurun kitaplarına sanki bir buzul nehrine atlıyormuş gibi göz gezdirmesi yani bu deneyimin daha sonra da hatırlanacağı beklentisiyle kitabın içine hemen girip çıkması için yazdığını belirtir.
Reklam