Mehmet Can Yılmaz

Mehmet Can Yılmaz
@detectivememoli
Bu cümle beş kelimeden oluşuyor.
14 okur puanı
Kasım 2019 tarihinde katıldı
- Eskiden: Arkadaş olma kriteri aynı mahallede olma veya aynı okulda olmaydı. + Şimdi: Takipçilerinin sayısına göre. - Eskiden: " Bu kız veya erkek bana bakmaz çok zengin " derdik. + Şimdi: " bu kız veya erkek bana cevap bile vermez " Bak kaç bin takipçisi var der olduk. - Eskiden: Arkadaş yiyeceğini paylaşınca mutlu olurduk. + Şimdi: Birlikte fotoğraf paylaşınca mutlu oluyoruz. - Eskiden: sevdiğimiz kızın mahallesinde soğuk ayaz demeden beklerdik. Ne yapıyor ne ediyor diye ? + Şimdi: Bildirimlerden gözümüzü ayırmıyoruz. Acaba kimle takipleşti, kimin fotoğrafını beğendi, kime yorum yaptı ve son görülmesine kaç diye bakıyoruz. - Eskiden: misafirliğe, çaya geliyoruz diye birbirimizi arardık. + Şimdi: Son paylaştığım fotoyu beğenir misin ? Yorum yapsana, yeni hesap açtım takip et diye birbirimizi ariyoruz. - Eskiden: arkadaşlığı selam vermeyince, kavgada seni satınca bitirirdik. + Şimdi: Takip etmezse veya takipten çıkınca bitiriyoruz. - Eskiden: Mahalle delikanlıları vardı raconuda bilirdi kime nasıl davranacağınıda. + Şimdi: Klavye delikanlıları türedi. - Eskiden: " Eşşoğleşek" dediğimizde bile "anan hariç" derdik. + Şimdi: Sosyal medyada analar,bacılar,karılar havada uçuşuyor. - Eskiden: Para kazanmak için çok çalışmak alın teri gerekliydi. + Şimdi: Reklam ve işbirliği için dm at. - Eskiden: kızlar kendisini oturuşu,duruşu ve ağır başlılığıyla beğendirirdi. + Şimdi: Kalçalarıyla yarı çıplak fotoğraflarıyla beğendiriyor oldu. - Eskiden: Yağ satardık bal satardık ama asla arkadaşımızı satmazdık. + Şimdi birbirlerin arkasından kuyu kazanlar var. - Eskiden: Arkadaşımızın sevgilisi yengemiz veya eniştemiz olurdu. + Şimdi arkadaşımızın sevgilisini ayartmaya çalışıyoruz veya ayrılmasını bekleyip onunla çıkmayı düşünüyor olduk. Ahh be ne güzel çocukluktu...
Alıntı
Mehriban Mehdiyeva isimli okura yanıt verildi
Mehmet Can Yılmaz
katılıyorum, bireyin yaşadığı topluma olan bağlılığının azalması ve kendi ayakları üzerinde durması bir eksiklik gibi algılanıyor niyeyse. farklı yaşam tarzlarını veya dünya görüşlerini yargılamadan saygı duymayı beceremiyoruz bir türlü, daha katedecek çok yolumuz var galiba 😅