Pek gayet kızgınım. Emek verdiğim, büyüttüğüm sevgimin muhataplarının yanımda olmuyor olmalarına. Aslında gerek yok,sevgim bende.
Kızıyorum ve istiyorum. İkilemimin büyüsüne kapılıyorum, akışa bırakıyorum ve diğer yandan müdahalede bulunmak istiyorum.
Seviyorum ve bırakıyorum. Bırakınca sevdiğimi anlıyorum, müdahalede bulununca nefretimi görüyorum.
Korkuyorum ve korkuyorum.
Bilinçlerimizin sınırı,kesin bir biçimde,gerçekliğimizin de sınırıdır. Umutsuzluk ve şüphe sisinin ortasında şeylerle yüz yüze karşılaşmak ve onlarla göğüs göğüse çarpışmak mümkün:Sınırlarımız içerisinde ama onlara karşı.