Aileden öğrendiklerinle toplumdan gördüklerin çatıştığında; kendini şaşırmış, savunmasız hissedersin. Ta ki kendi doğrularını bulana, geliştirene ve kendinden emin olana dek.
İnsanın kendine yapabileceği en büyük iyilik, arkasında keşke dedirtecek bir şey bırakmamasıymış. Belki de mühim olan, yaşadıklarına dair bir pişmanlığın olmamasıdır, ne dersin?