Demet Yalçın

Demet Yalçın
Öfke...Halbuki bir yol kenarına bıraktığımı sanıyordum. İki yıl önce bir çuvala koymuş, ağzını sıkıca bağlamış ve istenmeyen bir köpek gibi terk etmiştim öfkemi.
Reklam
Taşkın nehirde sürüklenen tahta parçası acı duyar mıydı? Ya da rüzgârın uçurup götürdüğü bir tüy endişe eder miydi?
Kadınlar ikiye ayrılır,derdi. Bariz biçimde karmaşık olanlar ile karmaşık olduğu İlk bakışta anlaşılmayanlar.
Zaaflarını, zavallılıklarını senden iyi bilen ama yine de seni olduğun gibi seven...

Demet Yalçın

, bir kitap okudu
Puan vermedi·392 syf.·
23 günde okudu
·
2019 33. kitabı
Elif Şafak
7.9/10 · 7,1bin okunma