Yağmur
@deyminto
3 okur puanı
Mart 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Hayat bir ironidir. Zamanında senin için her şeyi yaparım diyen birinin hayatınızdan hiçbir şey yapmadığı için çıkması gibi. Balık yemle insan yeminle kandırılır.
Reklam
Kendimeİnsan ve Duygular
Hayatımın baharına doğru gidiyorum. Hissediyorum, güçleniyorum. Acılar çektim bu acıları bazen sesli olarak haykırdım bazen sustum kendimle bile konuşamadım. Ağladım, güldüm sonra tekrar ağladım. Acının her anını hissettim ruhumda. Geceleri çok ağladım uykuya dalmadan bazen de sabahın körü uyandım uykularımdan ağlayarak. Gerçekliğimi kaybettim, düşlerde yaşadım. Düşlerde mutlu etmedi beni. Artık inceldiği yerden kopma vakti geldi. Ne kadar çabalarsam çabalayayım bazı şeyler insanın elinde değildir bunu anladım. Dünyada minicik bir yer kaplıyorum herhangi birinden daha iyi ya da daha kötü değilim. Böyle bir iddiam da yok zaten. Kendime verdiğim sözleri tutamadıkça küstüm benliğime. Acıdan çıkmak zormuş debelendikçe ha çıktım ha çıkıcam dedikçe daha da batıyormuşsun. Artık çıkmaya çalışmıyorum ben burdayım bunu yaşıyorum bunu yaşamayı bitirdiğimde acının içinden geçmiş biri olarak çıkıcam. Kendimle gurur duyucam, sen neleri atlattın nelerin üstesinden geldin diyicem. Belki daha yaralı biri olacağım ama daha güçlü basacak ayaklarım yere. Debelenmiyorum, kabullendim sen kazandın dünya beni almam gereken dersin sonuna getir artık. Sen kazandın ama ben de kaybetmedim.
Zaman bana biraz insaflı davransa da geçen sene bu zamanlara aksa hayat. Henüz hiç yara almamış, senin aşkının heyecanından yanıp kavrulduğum zamanlara. Seni aramıyorken bulmak ne güzeldi. Hiç beklemediğim anda, hiç beklemediğim duyguları getirdin bana. Şimdi o duygulardan geriye düşler kaldı elimde. Seninle kurduğum o güzel hayallerin gölgesinde serinlemeye çalışıyorum. İçim yangın yeri ne zaman gerçekliğe dönsem içimdeki ateşte kavruluyorum. Yaşama ağrısı var omuzlarımda o yüzden biraz çöktüler bu ara. Geçer diyorum, nasıl mutluluğum geçtiyse üzüntüm de geçecektir elbet. Ama henüz elveda demeye hazır değilim.
Çok güzel bir şiirden alıntı gördüm bugün. Şöyle diyordu: “ sana bir mendil atıyorum şehirlerden öte. bitti mesaimiz, borcun ağlamak, öde.”
Hikayesi yarım kalan herkes için…İnsan ve Duygular
Bunu kabullenmek zorundayız, hayat bize hiçbir şey borçlu değil. Düşünüyoruz, hayal kuruyoruz bazen gerçeklik algımız bile bozuluyor çok fazla düşlemekten. Eninde sonunda benimde hikayem tamamlanacak bu bir son olamaz yarım kaldı diyoruz. Bazen yarım kalıyor ve o yarım kalan yer asla tamamlanmıyor. Üstü kapanıyor zaman her şeyi yuttuğu gibi yarım kalan hikayeleri de yutuyor. Devam etmeliyiz, hikaye yarım kalmış olsa bile burası son durak. Demek ki güzel bir hikaye değildi ki yazar tam yazarken içine sinmediği için bu hikayeyi yarıda kesip attı. Yeni umutlara, yeni hikayelere çıksın yolumuz. İmtihan dünyası, her duyguyu tattırmadan yakamızı bırakmayacak gibi gözüküyor.
Reklam