Şu bizim köylüye kimler ne yapmış?
Beni bir düşünce sardı Deyzoğlu
Millet birbirinden eyice kopmuş
Ah bu gözler neler gördü Deyzoğlu
Kimseden kimseye kalmamış saygı
Babadan oğula karşı bir kaygı
Büyükte küçükte o bencil duygu
Ah aklım izanım durdu Deyzoğlu
Şimdi hatır gönül sözde yaşıyo
Vefasızlık, riya boydan aşıyo
Gardaş gardaşını öndüç kaşıyo
Cümlede adamlık vardı Deyzoğlu
Gine zengin zengin fakir fakirdi
Düğünde dernekte şıkır şıkırdı
O insanlar mütevazı, vakurdu
Hırsızlık soysuzluk ardı Deyzoğlu
Harmanda kalanı kaldırırlardı
Ambarı boş ise doldururlardı
Olmadık çareyi oldururlardı
O eski insanlar erdi Deyzoğlu
Komşu komşusuna gelir giderdi
Keder hepsine aynı kederdi
Birinin yasını biri güderdi
Herkes birbirine yârdı Deyzoğlu