"Ben yanmaktan korkarım ama ölmekten korkmazdım hiç. Ölmeyi dilediğim zamanlarım olmuştu, babama kızıp beni yalnız bıraktıkları için onlara darıldığım da olmuştu. Ama sonra sen geldin... Sen yaşamayı sevdirdin bana, yaşamak istememe sebep oldun. Ben seni nasıl arkamda bırakacağım?" Hıçkırdım üzüntüyle. "Öldüğümde öldüğümü bile bilmeyeceğim. Öldüğümü bilmeyeceğim Ulaş. Ama sana üzüleceğim canımın içi. Belki anneme ve babama kavuşacağım ama hep eksik kalacağım. Ben hiç tam olamıyorum."