-Gidip lastik pabuçlarımı kapının önüne koyacağım.
-Koymasan daha iyi edersin.
-Hayır, koyacağım. Kim bilir, belki bir mucize olur da içleri
armağanla dolar.
-Çocukların yatma saati geldi, dedi.
-Böyle söylerken yüzümüze bakıyor, ama bu gece aramızda çocuk olmadığını biliyordu. Hepimiz büyüktük. Küçük küçük parçalarla,
aynı üzüntüden payını alan büyük ve üzgün kişiler.