"Dünyayı bugünkü durumuna getiren nedir bilir misin? Yarım işler, yarım konuşmalar, yarım günahlar, yarım iyiliklerdir. Sonuna kadar git be insan! Ve korkma... Tanrı, baş şeytandan çok, yarım şeytandan iğrenir."
"Tanrıyı her maskenin arkasında ayırt edebilene ne mutlu! O; bazen bir bardak sudur, bazen dizlerimizde oynayan bir oğul, bazen çapkın bir kadın, bazen de küçük bir sabah gezintisi..."
"Yağmur yağarken insanın ruhu acı çeker!" dedi, Zorba (...)
"Patron! Taşların, çiçeklerin, yağmurun söylediklerini bir bilseydik. Belki bağırıyorlardır... Bağırıyorlardır bize de, işitmiyoruzdur. Na işte tıpkı bağırdığımız halde onların da bizi duymadığı gibi. Dünyanın kulakları ne zaman açılacak, Patron? Ne zaman gözlerimiz açılacak da göreceğiz? Taşlar, çiçekler, yağmur ve insanlar; kucaklarımızı ne zaman açılıp birbirimize sarılacağız?"
Konfüçyüs der ki: " Pek çokları mutluluğu insandan daha yüksekte ararlar, bazıları da daha alçakta. Ama mutluluk insanın boyu hizasındadır."
Doğru! Yani ne kadar insan varsa o kadar da mutluluk vardır.