melis karaman
@dhntya
7 okur puanı
Aralık 2021 tarihinde katıldı
Reklam
Ben ondan evvel, ruhen çocukluktan çıktım, daha evvel ciddileştim. O hâlâ çocuktu. (Fakat bu da benim hoşuma gidiyordu.) Kendimde kaybettiğim şeyleri onda buluyordum.
İçimde hep ne olduklarını bilmediğim gizli ve meçhul ümitlere sarılmıştım; onlar olmasa bir saniye nefes alamazdım; çünkü bütün hesaplar aleyhime çıkıyordu, bu meçhul ümitler beni aldatırlarsa mahvolacaktım.
Her bedbaht gibi ben de bu basit nüktede bile bir merhametten ve teselliden şüphe ettim: Kendi kendime güvenimi o kadar kaybetmiştim.