"hani konuşurken bir cümlenin öznesi, yüklemi, bağlacı; bir yeri eksik olur ya, ağzından çıktığı an fark edersin. işte insanın babasının yokluğu öyle bir şey. bütün cümleler eksik kalıyor. hani artistlik olsun diye devrik cümleler kurmaya çalışan radyocular var ya, yitiyordu yokluğunda sabahların egnesak umut kırıkları, ve sen ki bencileyin bir yıldız, bir ay, bir yakamoz, bir güneş gibi başlayıp da cümlenin sonunu getiremeyen radyocu var ya; onun gibiyiz baba sensiz. hep bir eksiklik var yani."