geri dönüşsüz bir biçimde geçmiş olanın ahengiyle kendi şimdimi inşa etmeyi seviyorum ve sık sık, gölge gibi, ıssız güçsüz ve amaçsız, sefil ve hüzünlü geziniyorum petersburg'un pasaj ve caddelerinde
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
ah, nastenka, nastenka! biliyor musunuz, beni nasıl kendi kendimle barışık kıldınız? biliyor musunuz, artık ben şimdi kendim hakkında başka zamanlarda düşündüğüm gibi kötü düşünmeyeceğim. biliyor musunuz, artık ben, belki de yaşamımda günah ve suç işledim diye sıkılmayacağım, çünkü böyle yaşamanın kendisi suç ve günahtır
ah sağ olun, siz, sevgili kız, beni ilk seferinde uzaklaştırmadığınız, artık yaşamımda iki gece olsun yaşadım diyebileceğim için
evet, nastenka, insan yanılır ve gerçek, hakiki bir tutkunun onun ruhunu heyecanlandırdığına inanır bilinçsizce, işe yaramaz hayallerinde canlı, ele gelir bir şeyler olduğuna inanır istemeden! -nasıl da yalan
sevgili nastenka, böyle uzun bir ayrılığın ardından tekrar buluştuktan sonra şu anda başımda binlerce musluk açıldı ve ben sözcükler nehrini boşaltmazsam boğulacağım. bu yüzden, rica ederim beni bölmeyin, nastenka, uysal ve sakince dinleyin yoksa - tümden susarım