lumière du soleil

“Bıraksana.” Kolunu büktüm, Kâbus kirpiklerimin arka­sında tıslıyordu. “Bırakayım da ezsinler mi?” dedi Elm. “Hayallerimiz daha açmadan solsun mu?”
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Onu rahatsız eden yalan söylemesi, benimle ilgileniyormuş gibi dav­ ranması mıydı? Yoksa dayanamadığı ben miydim?
Koluma dokunmak için uzandığında geri çekildim. “Sana zarar vermeyeceğim,” diye tekrarladı. “Öte yandan sen...” Kanlı burnunu koluna silerken irkildi. “Siktir.” Burnunun köprüsünü sıktı. “İkidir beni alt edip kaçıyorsun.”
Ravyn Yew gri gözleriyle beni izliyordu, başı yana eğikti. Adını aldığı kuzguna benziyordu: uyanık, zeki, göz alıcı
Ravyn Yew. Kral’ın en büyük yeğeni. Babamın halefi, Şö­valyelerin Komutanı.