Çocuk için,
Oyun oynamanın konuşmakla eşdeğer olduğunu;
Çocukların,
Kaygı, korku, öfke gibi duygularını ifade etmekte güçlük çektiklerini,
Fakat oyun oynarken metaforları ustaca kullanarak dertlerini anlatmaya çalıştıklarını ve bu konuda ciddi bir başarı gösterdiklerini.. bir eğitimde büyük şaşkınlıkla öğrendikten sonra kendimi bu kitabı okurken bulmam ve yaşadığım ikinci şaşkınlık..
Kitabın büyük bir çoğunluğu minik Dibs in oyun terapisi seanslarından oluşuyor.
Oyunun bir iyileşme ve arınma aracı olduğunu,
Çocuk için;
Anlaşılmaya çalışılmanın,
Yargılanma korkusu olmadan kendini ifade edebilmenin,
Ve elbette koşulsuz sevgi ve kabulün,
ne kadar mucizevi bir şifa olduğunu bir kez daha bu kitapla anlamış oldum.
Aslında sadece çocukların değil de hepimizin ihtiyacı olan şeyler değil mi bunlar ?
Daha fazlasının kitapta olduğunu belirtip ilgilileri oraya yönlendirmiş olayım. Okuduklarımızdan istifade edebilmek duasıyla.