dicle
@diclebicer
Çevremi basitleştirmek, böylece titreşen irademi istediğim doğrultuda tutabilmek istiyorum. Kalabalığın yönlendirmelerine tepki olarak oraya buraya savrulmak, hiç direnç gösterememek istemiyorum.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
İnsanın nasıl yaşaması gerektiğine dair içgüdüsel bir his yok muydu, hastalanan bir köpeği ot yemeye iten içgüdü gibi bir şey?
Belki muazzam bir bencillik ama dünyada her şeyden payımı almak istiyorum, iyisi kadar kötüsünden de. Dünya öyle muhteşem ki onu kavramak, ona katılmak, onu kucaklamak, her parçamın onunla titreştiğini hissetmek istiyorum.
Yârenlik etmek istiyorum, düşüncemin topunu bana geri gönderecek birini istiyorum: Ama insanlarla birlikte olduğumda çoğunlukla bir sis çöküyor ve yapamıyorum. İnsan birilerinin kendisi için iyi şeyler söylemesini nasıl da arzu ediyor.
Bütün bunlardan, insanın hayatındaki sorunlarla yüzleşirken birbirine tamamen zıt iki farklı tavır benimseyebileceği sonucunu çıkarttım. Birincisi dış dünyayı değiştirmeye çalışmak, ikincisi kendini değiştirmeye çalışmak. Her ne kadar bu tavırların ikisi birden herkeste potansiyel olarak mevcut olsa da çoğumuz tek-yönlü bir hal almışız ve ilişkilerimizin çoğunda bu tavırlardan birini tercih etmiş, ona meyletmişiz.