didar

“—Tanrım, merhamet et! Bağışla, yardım et! –birden, beklenmedik bi anda dilinin ucuna gelen bu sözleri tekrarlayıp duruyordu. Ve inançsız bir insan olan Levin bu sözleri sadece ağzıyla tekrarlamıyordu. Şimdi, şu anda sadece kuşkularının değil, içinde var olduğunu bildiği, akıl yoluyla inanmanın olanaksız olduğu düşüncesi de Tanrı’ya seslenmesine hiç engel olmuyordu. Bunların hepsi şimdi toz gibi ruhundan uçup gitmişti. Şu anda ruhunun ve sevgisinin ellerinde olduğu varlığa değil de kime seslenecekti?”
Sayfa 920·Kitabı okudu
Alıntı