Didem Baykal Doğan
@didembaykall
Çünkü anlaşılan umut ancak yaşam sona erdiğinde bitiyor.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Eskiden özür dilemeyi küçümserdim. Nedamet esanslı birkaç sözcüğün kimi yaralara merhem niyetine bile sürülemeyeceğine inanırdım. Birinin kalbini minik parçalara ayırdıktan sonra, üç beş kelamın hatırına affedilmeyi ummak yüzsüzlük gelirdi bana. Affetmenin bağışlananı değil, bağışlayanı hafifletmek için keşfedildini geç anladım.
Sahip olduklarının kıymetini bil. Ama yeri geldiğinde vazgeçmekten de korkma.
Yaşıyorsak, acı hep olacak. Ama altında ezilmemeyi öğrenebilir insan. Acısında kaybolmadığı günler dileyebilir gelecekten. Yani kimisi mesela, mutlu olmak için özel bir sebep de aramaz. Mutsuz olmadığını fark etmek yeter mutlu hissetmesine.
Hakikat tekti,değişmezdi. Şans, kader, kısmet, bizim elimizde değildi. Ama yine de her şeye rağmen karar verdiği duyguyu yaşamaya muktedirdi insan. Büyük yıkımlardan güçlenerek çıkanlar da, ufacık talihsizliklerde yok olup gidenler de bunu örnekti. İnsan evvela ne istediğine karar vermeliydi. Hayat nasılsa geçiyordu. Onu kahrederek mi tüketecekti, yoksa zevk ederek mi? Çünkü mutsuz olmaya karar vereni, başına değil talih, ebabil kuşu bile konsa yolundan çeviremezdi. Hayata kahretmeyi tarikat edinmiş olan, her türlü güzellikte bir çirkinlik, her türlü sevinçte bir mahzunluk bulmayı, sadece ve sadece onu solumayı becerirdi.