Devrimiz makina gıcırtısının ahlak ilahilerini susturduğu devirdir.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Kalkıp, ağır ağır pencereye yaklaşıyor.
Kar.
Sessizce geliyor ve şehri kıskıvrak yakalıyor . Renkleri, şekilleri, ve kıpırtıları kaybediyor. Sonra ağır ağır bütün zihinleri silen, bilgileri ve alışkanlıklar yok eden dansına başlıyor. Uzun, ince kolları ve binlerce kıvrım oluşturan saçları ile şehrin üzerinde -gibi kar / geçen eyyam-ı nev-baharı arar.
Acaba düşünmeye takati, zihnî berraklığı, inanç bütünlüğü, çok eskilerden kalmış bazı dava kırıntıları kalacak mı?
… sırtüstü yatıp, gözkapakları arasında kalan su damlacıklarından alâim-i semâlar uçuruncaya kadar..
Yağmuru dinledim…
Heyecanım geçmişti , artık kalbim yerinden çıkacakmış gibi değildi. Korku ve telaşın doğurduğu o ürperti, o üşüme duygusu uzaklaşıyordu.