Başlanıp da bitirilmeyen şeyler, en çok zaman kaybettiren şeylerdir. Bu tür uğraşlar, uzun zaman ve boşuna sürdürülen bir sorunun çözümü için yapılan araştırmaya benzer bir rahatsızlık bırakırlar ve bir hoşnutsuzluk meydana getirirler. Düzgün bir şekilde tamamlanmış bir çalışma bir memnuniyet duygusu oluşturur ve zihne tatmin edici bir iştah verir, zihini endişeden kurtulur ve yeni meşguliyetlere devam etmek için serbest kalır rahatlar.
Çalışmak için zamanın olmamasından şikayet etmek, çalışıp çabalamaktan korkulduğunu ve nefret edildiğini kabul etmektir. Ancak neden zaman kaybettiğimizi incelersek çoğu durumda gerçekleştirilecek olan görevin belirsizliğinin de bir şekilde zayıflığımıza katkı sağladığını göreceğiz. Eğer uykuya dalmadan önce ertesi gün yapacağım görevimi net bir şekilde belirlemezsem sabahın verimsiz geçer bu benim sürekli tecrübe ettiğim bir şeydir. Asla genel bir hedef belirlenmemelidir, asla yarın çalışacağım denmemelidir. Yarın Kant'ın ahlak anlayışını çalışmaya başlayacağım da denmemelidir her zaman açık ve özel bir görev belirlemek gerekir. Başlanan bir iş her zaman bitirilmelidir, bir daha ona geri dönmek zorunda kalmamak için başlanılan işi özenle bitirmek gerek.
Derin düşünmek, irade terbiyesi içerisinde zaruridir fakat tek başına güçsüzdür. Aklın dağınık güçlerini ortak bir hareket için birleştirir ve ruha ivme kazandırır. Açık denizin en güçlü rüzgarları bile şişirilip harekete geçirilecek bir yelkenli ile karşılaşmazlarsa hiçbir etkileri kalmaz. Aynı şekilde en güçlü duyguların dürtüleri de faaliyetlerimizde bir enerji ortaya çıkarmaz ise faydasız ve sonuçsuz şekilde ölürler.