dîlan kundera
@dilankundera
29 okur puanı
Ekim 2017 tarihinde katıldı
Yaşam düş değildi, olsa olsa hezeyandı, deneyim ve yılların sayısı arttıkça yoğunluğu artan bir hezeyan. O hezeyanın dışına çıkmak yeniden dünyanın ortasına düşmek anlamına geliyordu: ayak diriyor ve uzayıp gidiyordu hezeyan, hep öyle uzayıp gidecekti, yinelemelerin, karanlıkların ve saydamlığın dönme dolabındaki yaratıklarına kaçınılmaz biçimde yabancı.
Sayfa 42 - Yky
Zaman kimsenin atının terkisinden alaşağı edemediği bir kör süvariydi. Yolunun üstünde kalıcı gibi gözüken her şeyi ezip geçiyor, doğal manzarayı değiştiriyor, düşleri kül ediyordu.
Sayfa 38 - Yky
Varolmuş bir şeyi asla olmamışa çevirmek Tanrının elindeki güçlerden değildi, ama unutuşun güçlerinden biriydi.
Sayfa 28
Zamanı ölçmek ve hayatlarını saatin gülünç despotluğuna tutsak etmek gibi uğursuz bir fikir kimin aklına gelmişti acaba?
Sayfa 24 - Yky