Dilan Ünüşdu
@dilanunusdu
İngilizce Öğretmeni
ODTÜ
İzmir
İzmir, 25 Ekim
204 okur puanı
Kasım 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
İki Namlulu Tüfek
- Kırmızı Pazartesi’nin kırmızısı hem Angela Vicario’nun kanını hem de kitabın bir diğer konusu olan önlenmeyen cinayette dökülen kanı temsil etmektedir.
- Márquez okuyucularını ‘Kadın ve Namus’ kavramının sadece Orta Doğu ülkelerine özgü olmadığını aynı zamanda Güney Amerika’da da var olduğu gerçeğiyle yüzleştirir bu eserde.
- Bu roman bize toplumun ezelden beri yarattığı ve kendince ‘’terbiye etmek’’ amacıyla bir silah olarak kullandığı namus kavramının sadece hedef şahsın cezalandırılmasına değil, aynı zamanda toplumun kendi içinde parçalanmasına da sebep olduğunu göstermektedir.
- Birçok perspektiften analiz edinilebilen bu romanın kilit cümlesi bence: ‘’Kendi işlediği cinayetin dehşeti içinde çığlık çığlığa bağrışan halkın sesini de duymuyorlardı.’’dır. Buradaki 'kendi' sözcüğü Vicario kardeşi ve halkı temsil eder çünkü cinayeti sadece Vicario kardeşler değil, bu cinayetin işleneceğini bile bile önlemeye yeltenmeyen halk da işlemiştir. Aynı zamanda bu cümledeki cinayet işlenene kadar sessizliğini koruyan halkın cinayetten sonra kopan feryatları toplumun riyakar yapısıyla özdeşleşmektedir.
Tarif Edilemeyenin Tarifi
İvan İlyiç ölümün kıyısında olmuş veya ölümün eşiğine geldiğini düşünecek kadar dayanılmaz fiziksel acıyla beraber ruhsal acılar çekmiş insanların yaşadıklarının tercümanıdır. Aslında bu fiziksel ve ruhsal acı sırasında yaşanılanları kelimelere dökmek çok zordur. Bu kitabı değerli kılan Tolstoy'un soyut olanı somutlaştırmasıdır, dil ile tarif edilemeyen duygulara tercüman olmasıdır. Bu kitabı en çok fiziksel acıyla beraberinde gelen ruhsal acıyı zirvede yaşamış insanlar benimseyebilir ve anlayabilir. İvan İlyiç acı içinde kıvranırkenki çaresizliğini, nereye kime sığınacağını bilmeyişini, Tanrı'nın neden ona bu acıyı çektirdiğini ve yardım etmediğini, en yakınındaki insanların en zor zamanında yardım eli uzatmayıp destek vermeyişini ve ummadığı birinden merhamet ve ilgi görmesini, yaşamın detayları arasında kaybolurken aslında varoluş sebebimizi ve gözümüzün önünde olan her gün şahit olduğumuz ölüm gerçeğini ‘sanki hastalıklı bir düşünceymiş gibi aklımızdan uzaklaştırmaya çalışıp aslında onun bir gerçek olduğunu’ kabul etmeyişimizi gösteriyor bu kitapta.