Dilan Ünüşdu
@dilanunusdu
Şu anda okuduğu kitap
Gerçekten, bir tanem, sık sık kendimi hiç neden yokken perişan ediyorum, kendime hiç değer vermiyorum ve bir taş parçasından değersiz sayıyorum. Bunu bir benzetmeyle dile getirirsek, belki de bunun nedeni, benim benden sadaka isteyen şu yoksul çocuk gibi itilip kakılmış olmamdır.
Zaten zengin insanlar yoksulların kötü kaderlerinden seslice yakınmasını sevmez -yani, birileri rahatsız olur, birileri de sızlanır! Yoksullar hep sızlanır- uyumaya kalkarsın, onların aç iniltileri uykularına engel olur!
Bu mektupları taşıyan yoksul çocuk ne öğreniyor? Sadece kalbi katılaşıyor; dolanıyor, koşuyor, yalvarıyor. İnsanlar gelip geçiyor, ona hiç aldırmıyor. Kalpleri taş olmuş; dilleri acımasız. ''Defol! Çekil! Yaramaz!'' İşte bunları duyuyor herkesten ve kalbi katılaşıyor çocuğun, zavallı, ürkek çocuk soğukta, yuvasından düşmüş yavru kuş gibi boş yere titriyor. Bir bakıyorsun, öksürüyor; üzerine çullanmak için bekliyor hastalık, tıpkı alçak bir sürüngen gibi, göğsüne hücum ediyor, oraya yerleşiyor, bir bakıyorsun ölüm tepesine dikilmiş, karanlık bir köşede durduruyor, çıkış yok, yardım eden yok, işte bütün hayatı bu! İşte böyle, bu da onun yaşamı oluyor!
Ve bence, bir tanem, işte bugün Gorohovaya'da rastladığım laternacı, onlardan daha çok hak ediyor saygıyı. Bütün gün dolanıp yoruluyor, boğazına girecek bayat, kalitesiz bir lokmayı bekliyor, ama böylece kendisinin efendisi oluyor, kendi kendine bakıyor. Sadaka istemiyor; insanların keyfi için, kurulmuş makine çalışıyor... İşte, ''Elimden geldiği kadarıyla, mutluluk getireyim,'' diyor. Dilenci, bir dilenci o, açıkçası, bildiğimiz dilenci; yorgun, üşümüş, ama yine de soylu bi dilenci; yorgun, üşümüş, ama yine de çalışıyor, kendince de olsa her şeye rağmen çalışıyor. Bir sürü şerefli insan var, canım, emeklerinin karşılığını alamasalar da kimseye boyun eğmeyen, kimseden ekmek istemeyen insanlar var.
Peki neden oluyor bütün bunlar? Siz yetim olduğunuz için, siz savunmasız olduğunuz için, yanınızda kimse olmadığı için; sırtınızı dayayacağınız güçlü bir dost olmadığı için. Peki bir yetimi bir hiç için gücendiren bu insanlara insan mı dememiz gerekir?