Dilan Ünüşdu
@dilanunusdu
Şu anda okuduğu kitap
Küçük adam, kendi hakkında doğruyu işitmek istemez. İstese de istemese de sahip olduğu, kendine düşen büyük sorumluluğu kabullenmez. O küçük adam olarak kalmak ya da küçük büyük adam olmak ister. Zengin olmak ya da parti başkanı ya da savaş gazileri derneği yöneticisi ya da toplumsal ahlakı yükseltme derneği sekreteri olmak ister. Ama işin sorumluluğunu, yeterli beslenme, konut, ulaşım, eğitim, araştırma, yönetim, madencilik sorumluluğunu üstlenmek istemez.
Demek ki büyük adam, nasıl ve ne zaman küçük bir adam olduğunu biliyor. Küçük adam, küçük olduğunu bilmiyor ve bunu bilmekten korkuyor.
Öldüm, buz kestim, hissiz kaldım, yürümeye başlamıştım ama ne yaşıyordum ne de ölüydüm o anda.
Şu dumanlı köşede, ihtiyaç yüzünden ev niyetine sayılan ıslak bir kulübede, bir işçi rüyasından uyanıyor; rüyasında da, mesela, bütün gece çizme görmüş, dün kazara kestiği çizmeyi görmüş, sanki insan rüyasında böyle bir saçmalık görmek zorundaymış gibi! Fakat sonuçta o bir işçi, bir çizmeci; hep aynı şeyi düşünmesi hoş görülebilir. Cıvıl cıvıl çocukları ve aç bir karısı da var orada; ve bir tek çizmeciler böyle kalkmaz, bir tanem. Öyle olsa önemsiz olurdu, bunu yazmaya değmezdi, ama canım, orada durum bakın nasıldır: Orada, aynı binada, bir üst ya da alt katta, yaldızlı odalarda zengin bir şahıs da çizmeler görür belki bütün gece rüyasında, yani başka tür bir çizme görür, başka model bir çizmedir bunlar, ama yine de çizmedir; çünkü benim burada kastetmek istediğim şu, canım, hepimiz, bir tanem, biraz çizmeci gibiyiz. Ama bütün bunlar önemsiz, ama bu zengin şahsın yanında onun kulağına fısıldayacak, ''Yeter böyle düşünmek, bir tek kendini düşünmek, bir tek kendin için yaşamak yeter, sen çizmeci değilsin, senin çocukların sağlıklı, karının da bir ihtiyacı yok; çevreye bir bak, kaygılanmak için kendi çizmelerinden daha soylu bir şey görüyor musun etrafında!'' diyecek biri olmaması kötü asıl.