Doğa, yok oluştan doğan bir varoluş biçimiydi. Bundan türemiş her durum, her olay, her olgu gelecek denen sürdürülebilir varoluş için yok olmaya, tükenmeye mecburdu.
Sayfa 13
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
"Her şey her zaman olduğu gibi insanın kendisiyle ilgiliydi işte, kendisiyle ve hissedip söyledikleriyle."
Herhangi birini zorlayarak gitmek istediği yolu değiştiremiyormuşsun, ancak kendi ışığını yaktığında ışığı arayan ve kendi yolculuğunu başlatmak isteyenlerin yolunu aydınlatabiliyormuşsun.
İyi olma gayreti de kötü olma çabası da terazinin dengesini bozar.
"Sevgi benim ismimi öyle güzel söyler, cismimi, sesimi, kokumu öyle çok severdi ki, başka insanların karşısına, isimsiz cisimsiz çıkmak beni hiç rahatsız etmezdi. Hatta böylesini tercih ederdim. Bu bana bir hayli de edebi gelirdi: Görünmez adamım, beni bu dünyada bir tek Sevgi görüyor, hem de nasıl görüyor!"
