Herhangi birini zorlayarak gitmek istediği yolu değiştiremiyormuşsun, ancak kendi ışığını yaktığında ışığı arayan ve kendi yolculuğunu başlatmak isteyenlerin yolunu aydınlatabiliyormuşsun.
"Sevgi benim ismimi öyle güzel söyler, cismimi, sesimi, kokumu öyle çok severdi ki, başka insanların karşısına, isimsiz cisimsiz çıkmak beni hiç rahatsız etmezdi. Hatta böylesini tercih ederdim. Bu bana bir hayli de edebi gelirdi: Görünmez adamım, beni bu dünyada bir tek Sevgi görüyor, hem de nasıl görüyor!"
"Çünkü aşk eşitler arasında yaşanır, Vehmi Bey bir istisnadır! Eşit değilseler bir taraf diğerinin esiri olur, diğeri de ona eserim diye bakar. Falan filan... Çetin işte böyle beni biraz olsun rahatlatacak genellemelere ihtiyacım vardı. Durumumun genel bir duruma uyması iyi gelecekti sanki bana."