zihnimin dolabı
@dilara4888
6 okur puanı
Ağustos 2017 tarihinde katıldı
Her seferinde o kupkuru evleri daha ilk günden yaşayan bir yer haline getirmenin yollarını arıyorduk. Çünkü orayı bir an evvel senin kılman, seninle nefes alıp veren, sen kokan bir yer haline getirmen gerekiyordu. Sonsuz yuva arayışımızın kurallarından biriydi bu.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Sagdan soldan buldugu ise yarar her seyi yuvarlaya yuvarlaya yuvasina tasiyan bir karincadan farkim kalmamisti.
Ama yasam bir tiyatro sahnesi degildi.Bir oyun gibi yasayamiyorduk hayati.
Özgürdük biz.Uçamıyorsak da şu koca mavilikte, bakabiliyorduk göz alabildiğine.
Hep gidenler içindi hüznümüz.Kıyıda kalanlarıysa hep görmezden geliyorduk.