Dilara
@dilaract
Şu anda okuduğu kitap
" Korku-kaygı kültüründen saygı-güven kültürüne geçmedikçe çoğunluk asık suratlı, bıkkın, gergin, kaygılı, şüpheci, kaba ve öfkeli olacaktır. Saygı-güven kültürüne dönüşmedikçe ekonomik ve teknolojik gelişmeler asık suratımızı ve öfkemizi azaltacak yerde daha da arttıracaktır. "
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Uyarı : Bilimsel kanıtlara dayanan bir kitap değildir.
İnsanın, dünya var olmadan önce farklı biçimlerde var olduğunu, şu anki bedensel forma girene ve şu anki bilinci oluşana kadar (henüz dünya oluşmamışken; kitaptakine göre dünya güneşten ayrılmamışken ) başka gezegenlerde ( Güneş, Ay ve Satürn gibi) yaşadığını ve bu gezegenlerin zaman zaman iç içe olduğunu zaman zaman da bölündüğünü belirtiyor. Insanın ilk var olduğu tarihi bilimin ifade ettiği yaklaşık tarihten çok daha önceye dayandırıyor. Kitabın bilimsel araştırmalar yoluyla kanıtlar elde etmediğini söylemek isterim. Yazar, sık sık " Akaşa Kayıtları"nı kanıt olarak gösteriyor. Gezegenler ve dünyadaki canlılar arasında bağlantılar olduğunu düşünen biri olarak kitap ilgimi çekti. Fakat kesinlikle bir kozmolojiye başlangıç kitabı degil çünkü kitap ilerledikçe yazar terimsel ifade kullanımını arttırıyor ve kitabı önbilgi olmadan anlamak çok zor.
" Güneş'te, Ay'da ve Dünya'da, her zaman hedeflerine ulaşamamış varlıkların bulunduğu ve bundan dolayı da alt seviyedeki doğa alemlerinin ortaya çıktığı bilinmelidir. İnsana en yakın olan hayvanlar alemi zaten daha Satürn'de geride kalmıştı. Ne var ki kısmen, Güneş'teki ve Ay'daki elverişsiz koşullar altında bu gelişmeyi sağladı ve böylece dünyada insan insan kadar gelişmiş olmamasına karşın, tıpkı bir insanın yaptığı gibi kısmen sıcak kan sistemini edinme kapasitesine sahip oldu. Çünkü sıcak kan sistemi, dünya döneminden önce doğal dünyaların hiçbirinde mevcut değildi. Günümüzde soğuk kanlı hayvanlar ve bazı bitkiler, Güneş'te alt aleme ait bazı varlıklar bu alemin diğer varlıklarının ulaştığı aşamaya bir kez daha ulaşamadıkları için var olmuşlardır. Günümüzün mineraller âlemi ise aslında sadece son dönemde, yani Dünya döneminde var oldu. "
" İnsanın kısımlarının mükemmelik seviyeleri karşılaştırıldığında, insan kolaylıkla şimdiki haliyle fiziksel bedenin en mükemmel, ether bedenin daha az mükemmel, astral bedenin bundan daha az mükemmel olduğunu ve şimdiki haliyle de "Ben"in insanın en az mukemmel kısmı olduğunu kolaylıkla keşfedecektir. Bu, insanın yaşadığı gezegensel gelişim süreci içinde en çok insanın fiziksel bedeni üstünde çalışılmış olduğu olgusuna dayanır. Insanın bugünkü fiziksel beden olarak taşıdığı şey; Satürn, Güneş, Ay ve Dünya'nın tüm gelişimsel aşamalarından geçerek bugünkü Dünya safhasına ulaşmıştır. Gezegensel cisimlerin bütün kuvvetleri art arda bu beden üstünde çalışmıştır, öyle ki kademeli olarak günümüzün mükemmelik derecesine ulaşabilmiştir. Dolayısıyla, fiziksel beden günümüz insanının en eski kısmıdır. "