Tahmin edilebilir, sıradan bir kurgusu vardı. Hani ilk kez psikolojik gerilim türü okuyacak olsam ya da bu yazarın ilk kitabını okuyacak olsam belki tahmin edemeyebilirdim. (O da çok küçük bir ihtimal.) Olay örgüsünde karakter sayısı az ve öne çıkan yok gibiydi. Bu da rahatlıkta kimin olduğunu bilmemi sağladı. Bir de yayınlanan bütün kitaplarını okumuş biri olarak yazarın artık nerede ne yapmaya çalıştığını anlayabiliyorum. Bu sefer kitaba karşı sinirim çok bozulmadı. Dümdüz okudum, heyecanlanmadım. Sadece Freida her kitap sonunda ters köşelik yazı yazmayı bıraksın artık. Bunda dozunda bitirmişsin yani daha neyi kurcalıyorsun. Bir şey sıkıştırayım sona diyip zorlamış. Freida ablamızı bir silkeleyip uyarmalılar. Hep aynı tarz olmuyor.