Reklam
Hayat bir bütünleme hatasıdır
Bunu en çok kalanlar biliyor
Ölelim Dîlba...
yaşayamadıklarımız için
yaşını unutan kalemimiz için
dudaklarını büken düşlerimiz için
sütten kesilmiş öpüşlerimiz için ölelim.
ölüm hangimizi daha çok sevecek Dîlba
senin anne olma hayalini mi
benim annesiz kalışımı mı sevecek en çok?
gözlerini kapatmadan önce
ne olur avuçlarına bak,
orada sana bakan binlerce sen var
korkma sakın!
tuvalini terk eden sürrealist tablo
sesin tekmile geçiyor göğüs kafesimde, göğün
gül kokan teni
tarihten emanet kalmıştı sana
tuvalini terk eden
sürrealist bir tablodan kaçarcasına
her sabah yeni bir kent düşüyor
tarifi eksik kalmış düşlerin bacak aralarına,
belki yine gelirsin
belki yine seversin
belki yine kalırsın
diye odamı topluyorum her sabah aptalca...
Reklam
Reklam